Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2019

Φρέντερικ Ντάγκλας

Φρέντερικ Ντάγκλας (1818-1895), κοινωνικός αγωνιστής, συγγραφέας και ρήτορας, υπήρξε εμβληματική μορφή του κινήματος κατάργησης της δουλείας στην Αμερική. Η σκέψη του εξακολουθεί και σήμερα να αποτελεί σημείο αναφοράς των κινημάτων για την ισότητα και την κατάργηση των διακρίσεων στην αμερικανική κοινωνία και όχι μόνο.
**********

Frederick Douglass (Φεβρουάριος 1818 – 20 Φλεβάρη 1895)
Ο Ντάγκλας γεννήθηκε σε καθεστώς δουλείας στην Ανατολική Ακτή του Μέριλαντ, και από τα πρώτα του χρόνια αποχωρίστηκε τη μητέρα του, αναγκασμένος να ζει σε διαφορετική φυτεία σκλάβων. Σε ηλικία 20 ετών, ύστερα από μια πρώτη αποτυχημένη προσπάθεια, ο Ντάγκλας κατόρθωσε να αποδράσει από τη φυτεία όπου ζούσε και να καταφύγει στη Νέα Υόρκη όπου κήρυξε την ελευθερία του.
Έγραψε πολλές αυτοβιογραφίες.
Αυτό ήταν και το όπλο του Φρέντερικ Ντάγκλας,του βασανισμένου σκλάβου,που έμαθε γράμματα μόνος του.Περιέγραψε την εμπειρία του ως σκλάβος για την κόλαση που βίωσε ,το 1845 στην αυτοβιογραφία του, (Αφήγηση της ζωής) -που έγινε μπεστ σέλερ-, όπως και το δεύτερο βιβλίο του, (Η Δουλεία μου και η ελευθερία μου) (1855).
Για πολλούς ήταν πολύ δύσκολο να πιστέψουν ότι ένας τέτοιος μεγάλος ρήτορας ήταν κάποτε ένας σκλάβος.
Υποστήριξε επίσης ενεργά την ψήφο των γυναικών, και έγινε ο πρώτος αφροαμερικανός υποψήφιος για αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ταξίδεψε στο Δουβλίνο και έκανε ομιλίες για να συγκεντρώσει χρήματα υπέρ του αγώνα για την κατάργηση της δουλείας στην άλλη όχθη του Ατλαντικού.

*********
Η εκπληκτική ομιλία του Φρέντερικ Ντάγκλας (4 Ιουλίου 1852)
«Η υποκρισία της αμερικανικής κοινωνίας»
Ο Ντάγκλας επέλεξε την Ημέρα Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ για να εκφωνήσει την ομιλία στην οποία κατήγγειλε την αμερικανική κοινωνία. Σε αυτή απαιτεί να μάθει πώς ένας λαός που υπερηφανεύεται για την ελευθερία και την ισότητα μπορεί δικαιωματικά να γιορτάζει αυτά τα ιδανικά όταν εκατομμύρια είναι σκλάβοι. Ο Ντάγκλας «μαστίγωσε» τους Αμερικανούς ως υποκριτές, σημειώνοντας την ειρωνεία των εορτασμών για την 4η Ιουλίου την ώρα που μιλούσε.
 Aπόσπασμα από την ομιλία του:

«Τι είναι για τον Αμερικανό σκλάβο η 4η Ιουλίου; Απαντώ: Μία ημέρα που του αποκαλύπτει, περισσότερο από κάθε άλλη ημέρα του χρόνου, τη φρικτή αδικία και τη σκληρότητα στην οποία ο ίδιος είναι το μόνιμο θύμα.
…Ολόκληρη η ιστορία της προόδου της ανθρώπινης ελευθερίας δείχνει ότι όλες οι παραχωρήσεις που έγιναν προς όφελος της μέχρι τώρα έγιναν με αγώνες…Χωρίς αγώνες δεν υπάρχει πρόοδος. Εκείνοι που λένε ότι υποστηρίζουν την ελευθερία και, παρόλα αυτά,

απορρίπτουν την αγωνιστική δράση είναι άνθρωποι που θέλουν να θερίσουν χωρίς να σπείρουν. Θέλουν βροχή χωρίς κεραυνούς και αστραπές. Θέλουν ωκεανό χωρίς τον τρομακτικό βρυχηθμό των κυμάτων του. Ο αγώνας μπορεί να είναι πνευματικός ή και σωματικός.

Μπορεί να είναι και τα δύο, αλλά πρέπει να είναι αγώνας. Η εξουσία δεν παραχωρεί τίποτα χωρίς απαίτηση. Δεν το έκανε ποτέ και δε θα το κάνει ποτέ..».