Η Παράλογη Ιστορία της Ηριάννας [ΒΙΝΤΕΟ]

Ένα βίντεο που δημιούργησαν οι φίλοι της Ηριάννας για τον αγώνα ενάντια στον παραλογισμό.

Το βίντεο με τίτλο «Η Παράλογη Ιστορία της Ηριάννας» αφηγείται το χρονικό της υπόθεσης της 29χρονης που έχει καταδικαστεί σε ποινή κάθειρξης 13 ετών για συμμετοχή στην οργάνωση «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς».  Στην απόφαση των δικαστών βαρύνει το μερικό γενετικό υλικό που έχει εντοπιστεί σε κινητό αντικείμενο και τα εργαστηριακά αποτελέσματα του DNA.

Το δικαστήριο κάνει αναλυτική αναφορά σε γεμιστήρα όπλου, ο οποίος εντοπίστηκε στην Πανεπιστημιούπολη του Ζωγράφου μαζί με άλλο «ορφανό» οπλισμό. Όπως αναφέρει στην ακμή και στα χείλη του γεμιστήρα, εντοπίστηκε «βιολογικό υλικό του οποίου ο γενετικός τύπος STR ταυτίζεται ως προς τα κοινά STR που προσδιορίστηκαν με το γενετικό τύπο» της Ηριάννας.

Μάλιστα, οι δικαστές στο σκεπτικό τους εξηγούν ότι ο συγκεκριμένος τύπος καταλήγει σε κλίμακα 1 προς 667.788.611, δηλαδή «δύναται να υπάρχουν το πολύ άλλα 8-9 άτομα με τον ίδιο γενετικό τύπο». Όπως υπογραμμίζει στην απόφαση του το δικαστήριο είναι «σχεδόν αδύνατον» να υπάρχει και δεύτερο άτομο με τα ίδια χαρακτηριστικά στην Ελλάδα.

Ένα ακόμη στοιχείο που φαίνεται να μέτρησαν οι δικαστές ήταν η σχέση που διατηρεί η 29χρονη, από το 2010, με νεαρό ο οποίος κατηγορήθηκε για εμπλοκή του σε υπόθεση των «Πυρήνων» και απαλλάχθηκε.

#GDtrial | Τα ντοκουμέντα: Οι δολοφόνοι δίπλα στον Μιχαλολιάκο

Στα βίντεο που ακολουθούν περιέχονται τα αποσπάσματα – και πάλι από τον σκληρό δίσκο του Μιχαλολιάκου – που προβλήθηκαν στην δικαστική αίθουσα κατά την 107η εβδομάδα της δίκης, ομαδοποιημένα ως τεκμήρια της δομής, των σκοπών και της δράσης της ελληνικής ναζιστικής οργάνωσης.

«Μετά τη Βαϊμάρη, ξέρετε τί ακολούθησε»

Σε ομιλίες του προς μέλη και υποστηρικτές της Χ.Α., ο Ν. Μιχαλολιάκος περιγράφει πώς οργανώθηκε η επίθεση στο παλαιό Εφετείο από την Χρυσή Αυγή, με παρουσία του ίδιου, πώς οργανώθηκε «η μάχη του Αγίου Παντελεήμονα» από τα τάγματα εφόδου και τους πυρήνες της ΧΑ μασκαρεμένα σε «επιτροπές κατοίκων», καθώς και πώς η ΧΑ ήταν πίσω από το πογκρόμ κατά μεταναστών στο κέντρο της Αθήνας το 2011, με πρόσχημα τη δολοφονία Καντάρη. Ο Κασιδιάρης μιλώντας σε «γιορτή νεολαίας» αναγγέλλει ότι ο πολλαπλασιασμός αυτού του μοντέλου «σε κάθε γειτονιά» είναι «στρατηγικός στόχος» της ναζιστικής οργάνωσης.

Τάγματα εφόδου δίπλα στον «Αρχηγό»

«Είμαστε οι μόνοι που έχουμε αντιμετωπίσει τους κουκουλοφόρους στο πεζοδρόμιο», λέει ο Μιχαλολιάκος σε ομιλία του, αναφερόμενος στις δεκάδες επιθέσεις εναντίον αντιφασιστών. Περιγράφει πώς διηύθυνε τα τάγματα εφόδου του Αγίου Παντελεήμονα και προαναγγέλλει καρεκλιές στη Βουλή. Ο Κασιδιάρης καλεί τα μέλη του κόμματος σε «υποχρεωτική» κατασκήνωση-εκπαίδευση. Ο Μιχαλολιάκος καλωσορίζει τον «συναγωνιστή Άρη, υπεύθυνο του γραφείου μας στην Ιεράπετρα», που δεν είναι άλλος από τον Αριστόδημο Δασκαλάκη, καταδικασμένο δράστη της επίθεσης σε σπίτι Πακιστανών.

Σε επίρρωση της κοινής γνώσης για την σχέση της ΧΑ με την ΕΛ.ΑΣ. έρχεται απόσπασμα στο οποίο ο Παναγιώταρος συνεννοείται με αστυνομικό απέναντι σε αντιφασιστική συγκέντρωση στα Γιάννενα. Σε άλλο απόσπασμα από ομιλία του Μιχαλολιάκου, ο «αρχηγός» ομολογεί ότι επιδιώκει την κατάργηση των κομμάτων, καθώς και ότι «τα παιδιά (σ.σ. οι χρυσαυγίτες) είχαν φύγει με μοτοσυκλέτες να πάνε να τα σπάσουν» στο σπίτι του δημοσιογράφου Άκη Παυλόπουλου.  Σε απόσπασμα από την ναζιστικού τύπου φιέστα στις Θερμοπύλες το 2013, πρώτη γραμμή στην ομιλία του Κασιδιάρη και του Μιχαλολιάκου, δίπλα στους βουλευτές Παναγιώταρο και Ηλιόπουλο είναι ο δολοφόνος του Π. Φύσσα, Ρουπακιάς και οι συνεργοί του, Τσακανίκας και Καζαντζόγλου, ως μέλη του τάγματος εφόδου Νίκαιας. Στην ίδια εκδήλωση, ομολογεί: «εσείς είστε τα τάγματα εφόδου».

«Θα γίνουμε πολιτικό κόμμα για να μη μας λένε εγκληματίες» ομολογεί ο Μιχαλολιάκος για τους σκοπούς της «πολιτικής» του δράσης, τον Φεβρουάριο του ’12. Όμως, «μπαίνοντας στη Βουλή δεν θα αλλάξουμε. Με βουλευτική ασυλία θα κάνουμε πολύ περισσότερα», καταλήγει.

omniatv

#GDtrial | Τα ντοκουμέντα: Η ιδεολογία πίσω από την αιματηρή δράση

Τα παρακάτω αποσπάσματα τεκμηριώνουν την ιδεολογία εξόντωσης Εβραίων, Ρομά, μεταναστών και όσων δεν συντάσσονται με τα πιστεύω του εθνικοσιαλισμού, η οποία αποτελεί το κίνητρο της δολοφονικής δράσης της ελληνικής ναζιστικής οργάνωσης. Είναι τα βίντεο που βρέθηκαν στον δίσκο του Γ.Γ. της Χρυσής Αυγής, Ν. Μιχαλολιάκου και προβλήθηκαν στην δικαστική αίθουσα, όπως είδαμε στην εκπομπή του βιντεοχρονολογίου για τη Δίκη της Χρυσής Αυγής την περασμένη Παρασκευή.

«Έχουμε σκοπό και στόχο», «θα γίνουν σαπούνια μαζί με τα Εβραιόπουλά τους»

Ενώ ο Μιχαλολιάκος στο δημόσιο λόγο του υπεκφεύγει (χωρίς να αρνείται) τις ναζιστικές ιδέες, ορκίζει ο ίδιος νέα μέλη της Χ.Α. το 2011, που παραδίδει ο Γερμενής μαζί με τον Μισιάκα («Μάστορα»), πάντα με «Sieg Heil» («Ζήτω η Νίκη») και ναζιστικούς χαιρετισμούς. Στις ομιλίες των «καθοδηγητών» ακούγονται οι ανατριχιαστικές διατυπώσεις περί «φυλής», «να σκοτώσουμε τον Εβραίο που τυχόν κουβαλάμε μέσα μας» και «ιερός πόλεμος για να αναδιαμορφώσουμε τον κόσμο σύμφωνα με τη δική μας κοσμοθεωρία και βιοθεωρία». Οι «νεοφώτιστοι» επίσης βεβαιώνουν τους αιματηρούς σκοπούς της «ιδεολογίας» που διδάχτηκαν «με πειθαρχία και πίστη στο αίμα και την τιμή».

Ο ίδιος ο Μιχαλολιάκος σε ομιλία του τον Σεπτέμβριο του 2011 ομολογεί ξεκάθαρα πως: «θα γίνουν σαπούνια [όσοι θεωρεί πως είναι εμπόδιο στη ΧΑ] μαζί με τα Εβραιόπουλά τους», «δεν μας ενδιαφέρουν οι ψηφοφόροι», απλώς τους χρησιμοποιεί για να πετύχει τον «σκοπό και στόχο» του.

«Είμαστε και φασίστες, είμαστε και Ναζί, για το αίμα της Φυλής»

Καθώς η Χ.Α. οργάνωνε «γιορτές νεολαίας» με καθαρά ναζιστικό χαρακτήρα και σκηνογραφία και ο Μιχαλολιάκος μιλούσε στα μέλη της οργάνωσής του για την «συνωμοσία των Εβραίων εναντίον της Ελλάδας», έβγαινε ως προσκεκλημένος στο «Μακελειό» προκειμένου να εκφράσει την νοσταλγία του για την Χούντα των Συνταγματαρχών και να δηλώσει αμετανόητος για το παρελθόν του.

Παράλληλα, προετοιμάζεται για τις εκλογές λέγοντας «μην ενθουσιάζεστε, ο ελληνικός λαός είναι μια μάζα που δεν ξέρει τι της γίνεται», «εμείς θα μπούμε στη Βουλή είτε με εκλογές, είτε χωρίς». Και καταλήγει: «Δεν είμαστε Λεπέν… είμαστε η σπορά των ηττημένων του 1945, είμαστε οι εθνικιστές, οι εθνικοσοσιαλιστές, οι φασίστες», «είμαστε οι μαχητές που θα ακονίσουμε τις ξιφολόγχες στο πεζοδρόμιο για να απελευθερώσουμε την πατρίδα μας από τον Εβραίο».

«Αράπηδες», «ναρκοπέδια», «αντιρατσιστική χούντα»

Πιό ανοιχτοί στην έκφραση ρατσιστικού μίσους, κυρίως εναντίον μεταναστών και προσφύγων, εμφανίζονται τόσο ο Μιχαλολιάκος, όσο και ο Κασιδιάρης, που δεν χάνουν την ευκαιρία να τονίζουν «ναι, είμαστε ρατσιστές» και προτείνουν την εγκατάσταση ναρκοπεδίων, αναφέρονται σε «ξένους εισβολείς», ερεθίζουν τον εθνικισμό του ακροατηρίου τους με αναφορές σε Τούρκους και «αλησμόνητες πατρίδες».

Τεκμηριώνεται δε και ο ναζιστικός «Διπλός Λόγος», καθώς ο Μιχαλολιάκος, φιλοξενούμενος σε εκπομπή του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου, ισχυρίζεται ότι οι επιθέσεις των ταγμάτων εφόδου είναι σκηνοθετημένες από «ανίκανους δημόσιους υπαλλήλους με μπλούζες Χ.Α. και κουκούλες» με σκοπό να… λασπολογηθεί η Χ.Α.

«Δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξουμε»

«Εχθροί οι Τούρκοι και οι Εβραίοι», βεβαιώνει ο Μιχαλολιάκος σε άλλη ομιλία στα γραφεία της Χ.Α. Ο Γ. Μισιάκας («Μάστορας»), ιδεολογικός «κύρηκας» του ναζιστικού μορφώματος, αναφέρεται στο πογκρόμ εναντίον μεταναστών το 2011. Στην ίδια ομιλία, ο Μιχαλολιάκος λέει «στις σφαίρες θα απαντήσουμε με σφαίρες», «στο διάολο και οι εκλογές τους και οι κάλπες τους». «Στρατηγικός μας στόχος να κατακτήσουμε την εξουσία για να καταργήσουμε τη δημοκρατία, δεν το κρύβω», λέει πάλι ο Μιχαλολιάκος σε άλλη ομιλία, ενώ ξεκαθαρίζει ως «τακτικό στόχο» την προσωρινή κάθοδο στις εκλογές.

Στα επόμενα αποσπάσματα τεκμηριώνεται πολλαπλά, τόσο η εθνικιστική-ρατσιστική πτυχή (μετανάστες, Ρομά, Εβραίοι) του ιδεολογικού κινήτρου για τις επιθέσεις που έχουν πραγματοποιηθεί, όσο και η αντικομμουνιστική (πρόθεση εξόντωσης των αριστερών, κομμουνιστών, αναρχικών και όσων άλλων χαρακτηρίζονται «προδότες»).

Σε συζήτηση με οπαδούς του στον Ασπρόπυργο, ο Μιχαλολιάκος εκφράζει πόσο συμφωνεί «με τον Χίτλερ που είχε μαζέψει τους γύφτους σε στρατόπεδα, όπως και τους Εβραίους, γιατί είναι κι αυτοί παρασιτικός πληθυσμός».

Στο πλέον ανατριχιαστικό απόσπασμα, σε «διδασκαλία» του προς «συναγωνιστές», αναφέρεται στους Εβραίους:

«στη Θεσσαλονίκη, πήρανε το τραινάκι [γέλια] και πήγαν ταξιδάκι. Ναι, ένα ωραιο, μαγευτικό ταξίδι σ’ ένα πανέμορφο τοπίο για χειμερινές διακοπές, με ψηλές καμινάδες [έντονα γέλια] ήτανε ωραίο ταξίδι. Όπου απολάμβαναν τις μεταφυσικές τους εμπειρίες».

Σημείωση (για την ακρίβεια των δεδομένων): Η ημερομηνία που αναγράφεται στο τελευταίο απόσπασμα βίντεο, προέρχεται από τα μεταδεδομένα του αντεγραμμένου αρχείου. Το αρχικό βίντεο είχε εγγραφεί την 22/2/2010.

omniatv

1 Μάη 1886, Σικάγο: Οι ρίζες της Πρωτομαγιάς

WALTER CRANE, “The Vampire”, 1885. Ο κοιμισμένος εργάτης, που απομυζάται από το βαμπίρ του καπιταλισμού, ετοιμάζεται να ξυπνήσει από την αγγελική φιγούρα του Σοσιαλισμού.

Το 1887 τέσσερις αναρχικοί του Σικάγου εκτελέσθηκαν. Ένας πέμπτος εξαπάτησε το δήμιο αυτοκτονώντας στη φυλακή. Τρεις ακόμη θα περνούσαν 6 χρόνια στη φυλακή μέχρι που πήραν χάρη από τον κυβερνήτη Altgeld που είπε ότι η δίκη που τους καταδίκασε χαρακτηρίστηκε από “υστερία, ένα τσούρμο ενόρκους και έναν προκατειλημμένο δικαστή”. Το κράτος είχε, σύμφωνα με τα λόγια της δίωξης, θέσει την “Αναρχία … σε δίκη” και ήλπιζε ότι οι θάνατοί τους θα ήταν επίσης ο θάνατος της αναρχικής ιδέας.

Οι αναρχικοί ήταν οργανωτές συνδικάτων και η Πρωτομαγιά έγινε διεθνής ημέρα εργαζομένων για να θυμίζει τη θυσία τους. Καταδικάστηκαν με ψεύτικες κατηγορίες για τη ρίψη μιας βόμβας στην εισβολή της αστυνομίας σε μια διαδήλωση στο Σικάγο. Η διαδήλωση αυτή ήταν τμήμα απεργίας με αίτημα το 8ωρο, στην οποία συμμετείχαν 400.000 εργάτες του Σικάγου και ξεκίνησε την 1η Μάη του 1886.

Η αναρχική ιδέα δεν πέθανε στο Σικάγο το 1887. Σήμερα εμπνέει ένα νέο κύμα του αγώνα ενάντια στον παγκόσμιο καπιταλισμό. Ενώσου σε αυτόν τον αγώνα.

Οι αναρχικές ρίζες της Πρωτομαγιάς

Πολλοί άνθρωποι δεν ξέρουν γιατί η Πρωτομαγιά έγινε Διεθνής Ημέρα Εργαζομένων και γιατί πρέπει ακόμα να τη γιορτάζουμε. Όλα άρχισαν πριν από έναν αιώνα όταν η Αμερικανική Ομοσπονδία Εργαζομένων ενέκρινε ένα ιστορικό ψήφισμα που διακήρυξε ότι «οκτώ ώρες θα αποτελούν τη νόμιμη εργασία μιας ημέρας από την 1η Μαΐου 1886 και μετά».

Τους μήνες πριν από αυτή την ημερομηνία χιλιάδες εργάτες συμμετείχαν στον αγώνα για μικρότερο ωράριο. Ειδικευμένοι και ανειδίκευτοι, μαύροι και άσπροι, άνδρες και γυναίκες, ντόπιοι και μετανάστες όλοι ενώθηκαν.

Το ιστορικό κάλεσμα της εφημερίδας Arbeiter – Zeitung

Σικάγο

Στο Σικάγο μόνο, 400.000 συμμετείχαν στην απεργία. Μια εφημερίδα της πόλης ανέφερε ότι «καθόλου καπνός δεν έβγαινε από τις ψηλές καπνοδόχους των εργοστασίων και των μύλων, και τα πράγματα είχαν σαββατιάτικη μορφή». Αυτό ήταν το κύριο κέντρο της αναταραχής και εδώ οι αναρχικοί ήταν στην πρώτη γραμμή του εργατικού κινήματος. Σε ένα μεγάλο βαθμό, λόγω των δραστηριοτήτων τους το Σικάγο έγινε ένα σημαντικό συνδικαλιστικό κέντρο και είχε τη μεγαλύτερη συμβολή στο κίνημα του 8ωρου.

Όταν την Πρωτομαγιά του 1886, οι απεργίες για το 8ωρο συντάρασσαν τη πόλη, το μισό του εργατικού δυναμικού στο McCormick Harvester Co. μπήκε στον αγώνα. Δύο μέρες αργότερα μια μαζική συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε από 6.000 μέλη του «Σωματείου lumber shovers» που είχε μπει στον αγώνα επίσης. Η συγκέντρωση οργανώθηκε μόνο σε ένα τμήμα από τις εγκαταστάσεις McCormick και αποτελούνταν από περίπου 500 απεργούς.

Οι εργαζόμενοι άκουσαν μια ομιλία από τον αναρχικό August Spies, από τον οποίο ζητήθηκε να απευθυνθεί στη συγκέντρωση από την Κεντρική Ένωση Εργατών. Ενώ ο Spies μιλούσε, καλώντας τους εργάτες να σταθούν μαζί και να μην παραδοθούν στους εργοδότες, οι απεργοσπάστες άρχισαν να απομακρύνονται από τις εγκαταστάσεις McCormick.

Οι απεργοί, βοηθούμενοι από τους «lumber shovers» βγήκαν στο δρόμο και ανάγκασαν τους απεργοσπάστες να γυρίσουν πίσω στο εργοστάσιο. Ξαφνικά μια δύναμη 200 αστυνομικών έφτασε και, χωρίς καμιά προειδοποίηση, επιτέθηκε στο πλήθος με γκλοπς και περίστροφα. Σκότωσαν τουλάχιστον έναν απεργό, τραυμάτισαν σοβαρά άλλους πέντε ή έξι και τραυμάτισαν έναν απροσδιόριστο αριθμό.

Σοκαρισμένος από τις βίαιες επιθέσεις στις οποίες ήταν αυτόπτης μάρτυρας, ο Spies πήγε στα γραφεία της Arbeiter – Zeitung (μια καθημερινή αναρχική εφημερίδα για τους Γερμανούς μετανάστες εργάτες) και συνέταξε ένα κείμενο καλώντας τους εργαζομένους του Σικάγου να παρευρεθούν σε μια συνάντηση διαμαρτυρίας την επόμενη νύχτα.

Η συνάντηση διαμαρτυρίας πραγματοποιήθηκε στο Haymarket Square και συντονίστηκε από τον Spies και δύο άλλους δραστήριους αναρχικούς στο συνδικαλιστικό κίνημα, τον Albert Parsons και τον Samuel Fielden.

Walter Crane “Οι αναρχικοί του Σικάγο”

Η επίθεση της αστυνομίας

Κατά τη διάρκεια των ομιλιών το πλήθος ήταν ειρηνικό. Ο δήμαρχος Carter Harrison, που ήταν παρών από την αρχή της συγκέντρωσης, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «τίποτα δεν έμοιαζε να είναι πιθανό να συμβεί, που να απαιτήσει την παρέμβαση της αστυνομίας». Ενημέρωσε τον καπετάνιο της αστυνομίας John Bonfield για αυτό και πρότεινε να σταλεί στο σπίτι της η μεγάλη δύναμη εφέδρων της αστυνομίας που περίμεναν στο αστυνομικό τμήμα.

Ήταν κοντά στις δέκα το βράδυ όταν ο Fielden έκλεινε τη συνάντηση. Έβρεχε δυνατά και περίπου 200 άνθρωποι είχαν παραμείνει στη πλατεία. Ξαφνικά μια αστυνομική δύναμη 180 ατόμων, διευθυνόμενη από τον Bonfield, εισέβαλε και διέταξε τους ανθρώπους να διασκορπιστούν αμέσως. Ο Fielden διαμαρτυρήθηκε λέγοντας «είμαστε ειρηνικοί».

Haymarket: Η στιγμή της έκρηξης της βόμβας κατά την ομιλία του Fielden

Βόμβα

Εκείνη τη στιγμή μια βόμβα ρίχτηκε στις τάξεις της αστυνομίας. Σκότωσε έναν, τραυμάτισε θανάσιμα έξι ακόμη και τραυμάτισε περίπου εβδομήντα άλλους. Η αστυνομία άνοιξε πυρ στους παρευρισκόμενους. Πόσοι ακριβώς πληγώθηκαν ή σκοτώθηκαν από τις σφαίρες της αστυνομίας δεν εξακριβώθηκε ποτέ.

Η κυριαρχία του τρόμου πέρασε πέρα από το Σικάγο. Ο τύπος και οι ιεροκήρυκες καλούσαν για εκδίκηση, επιμένοντας ότι η βόμβα ήταν «δουλειά» των σοσιαλιστών και των αναρχικών. Οι αίθουσες συνεδριάσεων, τα γραφεία των ενώσεων, οι έντυπες εργασίες και ιδιωτικά σπίτια δέχτηκαν επίθεση. Όλοι οι γνωστοί σοσιαλιστές και αναρχικοί συνελήφθησαν. Ακόμη και πολλοί ανίδεοι για το νόημα του σοσιαλισμού και του αναρχισμού συνελήφθησαν και βασανίστηκαν. «Κάντε τις επιδρομές πρώτα και κοιτάξτε το νόμο μετά» ήταν η δημόσια δήλωση του Julius Grinnell, κρατικού πληρεξούσιου.

Δίκη

Τελικά οκτώ άτομα δικάστηκαν ως «συμμέτοχοι σε φόνο». Ήταν ο Spies, ο Fielden, ο Parsons, και πέντε άλλοι αναρχικοί που είχαν επιρροή στο εργατικό κίνημα, ο Adolph Fischer, ο George Engel, ο Michael Schwab, ο Louis Lingg και ο Oscar Neebe.

Η δίκη άρχισε στις 21 Ιουνίου 1886 στο ποινικό δικαστήριο της περιοχής Cooke. Οι υποψήφιοι για το σώμα των ενόρκων δεν επιλέχτηκαν με το συνηθισμένο τρόπο της κλήρωσης ονομάτων από ένα κιβώτιο. Σε αυτήν την περίπτωση ένας ειδικός δικαστικός κλητήρας, που ορίστηκε από τον κρατικό πληρεξούσιο Grinnell, διορίστηκε από το δικαστήριο να επιλέξει τους υποψηφίους. Στην υπεράσπιση δεν επιτράπηκε να παρουσιάσει στοιχεία ότι ο ειδικός δικαστικός κλητήρας είχε δημόσια υποστηρίξει ότι «Διευθύνω αυτή την περίπτωση και ξέρω τι πρόκειται να κάνω. Αυτοί οι συνεργάτες πρόκειται να κρεμαστούν τόσο σίγουρα όσο ο θάνατος».

Εξαρτημένο σώμα ενόρκων

Η τελική σύνθεση του σώματος των ενόρκων ήταν αστεία: αποτελούνταν από επιχειρηματίες, τους υπαλλήλους τους και έναν συγγενή ενός από τους νεκρούς αστυνομικούς. Καμία απόδειξη δεν προσφέρθηκε από το κράτος ότι οποιοδήποτε από τα οκτώ άτομα που βρίσκονταν ενώπιον του δικαστηρίου είχε ρίξει τη βόμβα, ήταν συνδεμένο με τη ρίψη της, ή είχε ποτέ εγκρίνει τέτοιες ενέργειες. Στην πραγματικότητα, μόνο τρεις από τους οκτώ ήταν στο Haymarket Square εκείνο το βράδυ.

Κανένα στοιχείο δεν προσφέρθηκε ότι οποιοσδήποτε από τους ομιλητές είχαν υποκινήσει τη βία, μάλιστα στη κατάθεσή του στη ο δήμαρχος Harrison περιέγραψε τις ομιλίες σαν «μαλακές (tame)». Καμία απόδειξη δεν προσφέρθηκε πως οποιαδήποτε βίαιη ενέργεια ήταν προγραμματισμένη. Στην πραγματικότητα, ο Parsons είχε φέρει τα δύο μικρά παιδιά του στη συγκέντρωση.

Καταδικάζονται

Το ότι οι οκτώ δικάζονταν για τις αναρχικές πεποιθήσεις τους και τις συνδικαλιστικές δραστηριότητες τους ήταν σαφές απ’ την αρχή. Η δίκη έκλεισε όπως είχε ανοίξει, όπως βεβαιώνεται από τα λόγια της κατακλείδας ομιλίας του κρατικού πληρεξούσιου Grinnell στους ένορκους. «Ο νόμος δικάζεται. Η αναρχία δικάζεται. Αυτά τα άτομα έχουν επιλεχτεί, έχουν διαλεχτεί από το Ορκωτό Δικαστήριο, και κατηγορούνται επειδή ήταν ηγέτες. Δεν υπάρχουν άλλοι ένοχοι παρά οι χιλιάδες που τα ακολουθούν. Κύριοι του σώματος ενόρκων: καταδικάστε αυτά τα άτομα, κάντε τα παράδειγμα για αυτούς, κρεμάστε τους και σώζεται τους θεσμούς μας, τη κοινωνία μας.»

Στις 19 Αυγούστου εφτά από τους κατηγορούμενους καταδικάστηκαν σε θάνατο, και ο Neebe σε 15 χρόνια φυλακή. Μετά από μια μαζική διεθνή εκστρατεία για την απελευθέρωσή τους, το κράτος «συμβιβάστηκε» και μετέτρεψε τις ποινές των Schwab και Fielden σε ισόβια φυλάκιση. Ο Lingg εξαπάτησε το δήμιο αυτοκτονώντας στο κελί του την ημέρα πριν από τις εκτελέσεις. Στις 11 Νοεμβρίου 1887 οι Parsons, Engel, Spies και Fischer κρεμάστηκαν.

Παίρνουν χάρη

600.000 εργάτες βγήκαν στο δρόμο για την κηδεία τους. Η εκστρατεία για την απελευθέρωση των Neebe, Schwab και Fielden συνεχίστηκε.

Στις 26 Ιουνίου 1893 ο κυβερνήτης Altgeld τους απελευθέρωσε. Ξεκαθάρισε ότι δεν έδωσε τη χάρη επειδή πίστευε ότι τα άτομα είχαν υποφέρει αρκετά, αλλά επειδή ήταν αθώα για το έγκλημα για το οποίο είχαν δικαστεί. Αυτοί και οι κρεμασμένοι ήταν τα θύματα της «υστερίας, ενός τσούρμου ενόρκων και ενός προκατειλημμένου δικαστή».

Οι αρχές θεωρούσαν κατά την διάρκεια της δίκης ότι μια τέτοια δίωξη θα έσπαζε τη ραχοκοκαλιά του κινήματος για το 8ωρο. Πράγματι, αργότερα ήρθαν στο φως στοιχεία ότι η βόμβα ίσως είχε ριχτεί από έναν πράκτορα της αστυνομίας που εργάζονταν για τον καπετάνιο Bonfield, σαν μέρος μιας συνωμοσίας στην οποία ήταν μπλεγμένοι ορισμένοι ατσάλινοι προϊστάμενοι για να δυσφημήσει το εργατικό κίνημα.

Όταν ο Spies απευθύνθηκε στο δικαστήριο μετά τη καταδίκη του σε θάνατο, ήταν βέβαιος ότι αυτή η συνωμοσία δεν θα πετύχαινε. «Εάν νομίζεται ότι με το να μας κρεμάσετε μπορείτε να πατάξετε το εργατικό κίνημα… το κίνημα από το οποίο τα καταπιεσμένα εκατομμύρια, τα εκατομμύρια που μοχθούν στη δυστυχία και τη στέρηση, περιμένουν τη σωτηρία – εάν αυτή είναι η άποψή σας, τότε κρεμάστε μας! Εδώ θα τσαλαπατήσετε έναν σπινθήρα, αλλά εκεί και εκεί, πίσω σας – και μπροστά σας, και παντού, οι φλόγες καίνε. Είναι μια κρυφή πυρκαγιά. Δεν μπορείτε να τη σβήσετε.»

Επαναστατική πολιτική

Πάνω από έναν αιώνα μετά από εκείνη την πρώτη Πρωτομαγιάτικη διαμαρτυρία στο Σικάγο, πού είμαστε; Περιφερόμαστε στη πόλη με τα εμβλήματα του σωματίου μας – για τη μοναδική μέρα της χρονιάς που μπορούμε να τα βγάλουμε έξω από τα γραφεία μας. Κατόπιν στεκόμαστε ακούγοντας βαρετούς (και συνήθως φοβερά ανούσιες) ομιλίες από τους εξίσου βαρετούς γραφειοκράτες του σωματίου. Πρέπει να υπενθυμίζουμε στους εαυτούς μας ότι η Πρωτομαγιά ήταν μία μέρα την οποία οι εργαζόμενοι σε όλο τον κόσμο έδειξαν τη δύναμή τους, διακήρυξαν τα ιδανικά τους και γιόρτασαν τις επιτυχίες τους.

Είναι σημαντικό ότι «μια φορά κι έναν καιρό» ήταν έτσι. Μπορούμε να το κάνουμε πάλι. Χρειαζόμαστε ανεξάρτητη εργατική πολιτική. Καμία συνεργασία με την κυβέρνηση και τους προϊσταμένους. Αληθινή αλληλεγγύη με τους συντρόφους εργαζόμενους στον αγώνα, όχι συντεχνιακές απόψεις με παρωπίδες. Χρειαζόμαστε ακόμη μια περαιτέρω μείωση των ωρών απασχόλησης, χωρίς μείωση μισθών, για να δημιουργήσουμε εργασία για τους ανέργους.

Χρειαζόμαστε επαναστατική πολιτική. Αυτό σημαίνει πολιτική που μπορεί να μας οδηγήσει προς έναν γνήσιο σοσιαλισμό όπου η ελευθερία δεν ξέρει κανένα όριο εκτός από την μη παρεμπόδιση της ελευθερίας των άλλων. Έναν σοσιαλισμό που είναι βασισμένος στη πραγματική δημοκρατία – όχι την τωρινή επίφαση δημοκρατίας όπου μπορούμε να επιλέξουμε κάποιους από τους κυβερνήτες μας, αλλά δεν μπορούμε να επιλέξουμε να είμαστε χωρίς κυβερνήτες. Μια πραγματική δημοκρατία όπου ο καθένας που επηρεάζεται από μια απόφαση θα έχει την ευκαιρία να έχει το λόγο για τη λήψη εκείνης της απόφασης. Μια δημοκρατία του αποτελεσματικά συντονισμένου εργασιακού χώρου και των κοινοτικών συμβουλίων. Μια κοινωνία όπου η παραγωγή είναι για να ικανοποιεί τις ανάγκες και όχι για να αποκτήσουν κέρδη οι λίγοι προνομιούχοι. Αναρχισμός.

“Θα έρθει η μέρα που η σιωπή μας θα είναι πιο δυνατή από τις φωνές που καταπνίγετε σήμερα” Το μνημείο στους μάρτυρες του Σικάγου έχει το παραπάνω κείμενο σαν επιγραφή στη βάση του. Οι μάρτυρες του Σικάγου κατάλαβαν ότι παρόλο που το κράτος έβαλε την «Αναρχία… σε δίκη» οι θάνατοί τους δεν θα γίνονταν επίσης ο θάνατος της αναρχικής ιδέας. Σήμερα το αναρχικό κίνημα είναι πιο εκτεταμένο γεωγραφικά από οποιαδήποτε άλλη στιγμή στην ιστορία. Η Πρωτομαγιά έχει γίνει μια ώρα όχι μόνο για να θυμόμαστε τους μάρτυρες του Σικάγου αλλά επίσης για να προωθούμε την επίθεση ενάντια στον καπιταλισμό. Πάρε μέρος σε αυτόν τον αγώνα.

Ο Νόαμ Τσόμσκι για την εργατική Πρωτομαγιά στις Η.Π.Α.

”Τι νομίζετε ότι είναι η Πρωτομαγιά;”. Και τότε μερικοί είπαν ”Εννοείτε τη γιορτή των λουλουδιών;”

«Είναι αρκετά δύσκολο να ανασυγκροτηθεί το εργατικό κίνημα στο πλαίσιο μιας χώρας μόνο. Άλλωστε, κάθε εργατικό κίνημα αποκαλείται διεθνές. Πρόκειται απλώς για φιλοδοξία. Στις Ηνωμένες Πολιτείες αποτελεί πραγματικά πρόβλημα. Θα μπορούσε να το καταλάβει κανείς σκεπτόμενος τι έγινε χτες, που ήταν Πρωτομαγιά.

Έτυχε να λάβω μια επιστολή χθες το πρωί. Λαμβάνω ένα σωρό μηνύματα -κι ένα από αυτά ήταν από μία φίλη από τη Βραζιλία, η οποία μου έλεγε ότι δεν θα πήγαινε στη δουλειά εκείνη τη μέρα γιατί ήταν αργία προς τιμήν των εργαζομένων. Στην πραγματικότητα, η μέρα αυτή είναι αργία για τους εργαζομένους σε ολόκληρο τον κόσμο εκτός από τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου κανείς δεν ξέρει τι σημαίνει Πρωτομαγιά.

Το απόγευμα έδωσα μια ομιλία στο Χάρβαρντ και αναφέρθηκα στο ζήτημα αυτό. Μιλούσα σε ένα μεγάλο κοινό αποτελούμενο από μεταπτυχιακούς φοιτητές του Χάρβαρντ και τους απηύθυνα την εξής ερώτηση: ”Τι νομίζετε ότι είναι η Πρωτομαγιά;”. Και τότε μερικοί είπαν ”Εννοείτε τη γιορτή των λουλουδιών;”, ή κάτι τέτοιο. Δεν είναι μία αργία προς τιμήν των εργαζομένων. Είναι μία αργία που θεσπίστηκε με σκοπό τη στήριξη των Αμερικανών εργατών που αγωνίζονταν για το οκτάωρο και οι οποίοι συγκαταλέγονταν μεταξύ των πιο καταπιεσμένων εργατών του βιομηχανικού κόσμου.

Υπάρχει, λοιπόν, αυτή η αργία – ξέρετε, μεγάλες πορείες και κάθε είδους εορτασμοί παντού -, αλλά εδώ κανείς δεν έχει ιδέα περί τίνος πρόκειται. Είναι ένδειξη μιας εξαιρετικά αποτελεσματικής πλύσης εγκεφάλου. Αυτό ακριβώς από το οποίο πρέπει να προσπαθούμε να απαλλαγούμε. Εδώ πραγματοποιούνται κάποιοι μικρής κλίμακας εορτασμοί μόνο. Θα μπορούσε ίσως το Occupy να είχε οργανώσει μια πορεία ή κάτι παρόμοιο για την Πρωτομαγιά.

Ο τρόπος αντιμετώπισης από τον Τύπο παρουσιάζει ενδιαφέρον. Συνήθως, αυτή τη μέρα απλώς την αγνοούν. Όμως αν ρίξετε μια ματιά στους New York Times της επομένης θα δείτε ότι είχαν ένα κείμενο που έλεγε ότι πραγματοποιήθηκαν διαδηλώσεις για εργατικά ζητήματα ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων. Όμως πάνω πάνω έγραφε ”Αβάνα”, και η φωτογραφία απεικόνιζε μια τεράστια πορεία Κουβανών, ενώ από κάτω υπήρχε κάποιο σχόλιο. Ο υπαινιγμός ήταν σαφής: Αυτή η αργία είναι για τους κομμουνιστές, δεν έχει καμία σχέση με εμάς. Δεν ξέρω αν οι δημοσιογράφοι το κάνουν συνειδητά ή αν είναι τόσο βαθιά ριζωμένη μέσα τους αυτή η παραδοχή ώστε να μην καταλαβαίνουν καν τι κάνουν. Πάντως το μήνυμα ήταν: ”Ξεχάστε το, είναι κάτι εντελώς ξένο σ’ εμάς”.

Όταν εμφανίζονται οι συνδικαλιστές, είναι λες και διαταράσσεται η αρμονική ζωή της πόλης, αυτή περίπου την εικόνα θέλουν να δημιουργήσουν. Και όλως παραδόξως, υπάρχει κι εδώ όντως Ημέρα της Εργασίας, προσέξτε όμως ποια μέρα είναι: είναι η μέρα που επιστρέφετε στη δουλειά μετά τις διακοπές του καλοκαιριού, όχι η μέρα που παλεύετε για τα δικαιώματά σας. Η επιτυχία της πλύσης εγκεφάλου στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι πραγματικά εντυπωσιακή».

Απόσπασμα από το τελευταίο βιβλίο του Νόαμ Τσόμσκι, Occupy, σελ. 199, εκδόσεις Κέδρος.

Μια μεγάλη νίκη για τον κομμουνιστή δήμαρχο Πάτρας Κώστα Πελετίδη

Ο κομμουνιστής δήμαρχος  Πάτρας Κώστας Πελετίδης που προηγουμένως σαν γιατρός στάθηκε πάντα δίπλα στους συμπολίτες του χωρίς να αμείβεται από τους οικονομικά αδύναμους για τις ιατρικές υπηρεσίες που τους πρόσφερε και σαν δήμαρχος θα αφήσει ιστορία.

Και η πορεία του μέχρι τώρα αυτό μας δείχνει. Αγωνίζεται, διεκδικεί – έχοντας στο πλευρό του την μεγάλη πλειοψηφία του λαού της Πάτρας- και μέχρι τώρα έχει κατορθώσει πράγματα που για άλλους δημάρχους θα ήταν αδιανόητα.

Γι’ αυτό και είναι «τακτικός θαμώνας» στα αστικά δικαστήρια. Την μια τον μηνύει το κράτος γιατί υπερασπίστηκε τα συμφέροντα των εργαζόμενων του Δήμου, το δικαίωμά τους στην εργασία, την άλλη η ναζιστική συμμορία για "παράβασης καθήκοντος", ...

Σήμερα απ' ότι διαβάζουμε υπήρξε νομοθετική ρύθμιση του υπουργείου Οικονομικών για την οριστική παραχώρηση όλης της έκτασης που έχει αποχαρακτηριστεί από τον Οργανισμό Λιμένος Πατρών, για ενενήντα εννέα χρόνια. Επίσης στην ίδια απόφαση ξεκαθαρίζεται ότι όλα τα δικαιώματα χρήσης και εκμετάλλευσης της έκτασης, οι εκμισθώσεις κτιρίων, εκτάσεων, καταστημάτων, γηπέδων και εγκαταστάσεων που είχαν συναφθεί με τρίτους από τον ΟΛΠΑ θ’ ασκούνται πλέον από το Δήμο Πατρέων. 

Αναμφισβήτητα αυτή είναι μια εξέλιξη πολύ θετική για τους κατοίκους της Πάτρας και ένα μπράβο από μας στην δημοτική αρχή που το κατόρθωσε με τους αγώνες της.

Φασιστικό πογκρόμ εναντίον προσφύγων στη Μυτιλήνη

Ομάδες φασιστών, επιχειρούσαν όλη νύχτα με σχέδιο και στόχο να διασπάσουν τον κλοιό που είχαν αναπτυχθεί ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις γύρω από τους πρόσφυγες.

Οι κατασταλτικές δυνάμεις απομάκρυνε από την πλατεία Σαπφούς πρόσφυγες και μετανάστες, μετά από μια νύχτα πρωτοφανών για το νησί επεισοδίων

Σε λεωφορεία που τους μετέφεραν στον καταυλισμό της Μόριας επιβιβάστηκαν με τη βία σήμερα στις 05.30 διαμαρτυρόμενοι πρόσφυγες και μετανάστες, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι Αφγανοί, που από την περασμένη Τετάρτη το μεσημέρι είχαν καταλάβει την κεντρική πλατεία Σαπφούς της πόλης. Με επιχείρηση που κράτησε -το πολύ- 10 λεπτά, ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις αποσπούσαν έναν-έναν τους διαμαρτυρόμενους, τους οποίους οδηγούσαν στα λεωφορεία. Οι αλλοδαποί παρέμεναν αμυνόμενοι και αρνούμενοι να εγκαταλείψουν την πλατεία έως την τελευταία στιγμή, σε μια σφιχτή ανθρώπινη αλυσίδα έχοντας στο κέντρο της γυναίκες και παιδιά.

Της τελικής επιχείρησης της Αστυνομίας, είχε προηγηθεί η μετατροπή, καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας, σε πεδίο μάχης της πλατείας Σαπφούς και της Μυτιληνιάς προκυμαίας, καθώς και των σοκακιών του ιστορικού κέντρου της πόλης. Ομάδες νεαρών, κυρίως ακροδεξιών, επιχειρούσαν όλη νύχτα με σχέδιο και στόχο να διασπάσουν τον κλοιό που είχαν αναπτύξει ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις γύρω από την ομάδα των προσφύγων και των μεταναστών.

Φώναζαν κάψτε τους ζωντανούς

Υπό ιαχές όπως «κάψτε τους ζωντανούς», ναυτικές φωτοβολίδες, κροτίδες, πέτρες από ξηλωμένα λιθόστρωτα και παρτέρια της πλατείας, μπουκάλια και άλλα αντικείμενα εκσφενδονίζονταν εναντίον των αλλοδαπών οι οποίοι μαζί με άλλους πρόσφυγες και μετανάστες που κατέβηκαν στην πλατεία από τον καταυλισμό της Μόριας, σχημάτισαν τριπλές κυκλικές ανθρώπινες αλυσίδες προκειμένου να αμυνθούν. Ενώ έβαλαν στο κέντρο τους γυναίκες και παιδιά που συμμετέχουν στη κινητοποίηση, απλώνοντας πάνω από τα κεφάλια τους βρεγμένες κουβέρτες.

Οι ισχυρές δυνάμεις της Αστυνομίας παρατάχθηκαν αρχικά μεταξύ των ντόπιων και των προσφύγων και μεταναστών, ενώ μια ακόμα διμοιρία των ΜΑΤ τους περικύκλωσε, Σε ενίσχυση των προσφύγων και των μεταναστών, εξάλλου, είχαν σπεύσει πολίτες του αριστερού και του αντιεξουσιαστικού χώρου, καθώς και ομάδα αλληλέγγυων.

Όλα ξεκίνησαν περίπου στις 20.00 το βράδυ της Κυριακής, αμέσως μετά την καθιερωμένη από στρατιωτικό άγημα υποστολή της σημαίας σε παρακείμενο στην πλατεία Σαπφούς χώρο. Εκεί είχε συγκεντρωθεί μεγάλος αριθμός πολιτών σε ένδειξη συμπαράστασης στους κρατούμενους στις τουρκικές φυλακές Έλληνες στρατιωτικούς. Μετά το πέρας της τελετής, η μεγάλη πλειονότητα των συγκεντρωμένων αποχώρησε, αλλά περίπου 200 άτομα κινήθηκαν προς την πλατεία απαιτώντας την εκκένωση της από τους πρόσφυγες και τους μετανάστες.

Γύρω στις 22.00 οι συγκεντρωμένοι που ως τότε προσπαθούσαν απλά να απωθήσουν τους αστυνομικούς, ενισχύθηκαν από ομάδες νεαρών από χωριά του νησιού, οι οποίοι κλήθηκαν μέσω της σελίδας σε ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης του ακροδεξιού χώρου, από έναν γνωστό ακροδεξιό. Αυτοί άρχισαν αληθινή επιχείρηση εναντίον των αστυνομικών, ανάβοντας φωτιές σε κάδους απορριμμάτων τους οποίους κυλούσαν προς τους αστυνομικούς, ενώ πίσω από τους κάδους εκσφενδόνιζαν φωτοβολίδες και βεγγαλικά με στόχο τους πρόσφυγες και τους μετανάστες — ιδιαίτερα τα γυναικόπαιδα, που ήξεραν πως υπήρχαν εκεί. Κάποια στιγμή περί τις 23.00 επιχείρησαν κυκλωτική κίνηση, επιτιθέμενοι από τη μεριά της αγοράς, οπότε και μετατράπηκε σε πεδίο μάχης ολόκληρη η πλατεία Σαπφούς και η προκυμαία Μυτιλήνης. Ακροδεξιά στοιχεία και μόνο πλέον, καθώς οι υπόλοιποι πολίτες που απλά διαμαρτύρονταν είχαν αποχωρήσει, πέταξαν πάνω σε παιδιά και γυναίκες προσφύγων και μεταναστών φωτοβολίδες και κροτίδες. Η αστυνομία έκανε τότε για να περιφρουρήσει τις ζωές και την ασφάλεια των αλλοδαπών, χρήση δακρυγόνων.

Στη 01.00 τα επεισόδια μεταφέρθηκαν από την προκυμαία της Μυτιλήνης μέχρι το ιστορικό Δημαρχείο της πόλης και στα γύρω στενά. Έβαλαν φωτιά σε κάδους στήνοντας με αυτούς οδοφράγματα στις αστυνομικές δυνάμεις και διακόπτοντας την κυκλοφορία σε όλο το λιμάνι.

Περίπου στις 03.00, απωθήθηκαν από τον χώρο της πλατείας αλληλέγγυοι στους αλλοδαπούς πολίτες και κάποιοι ντόπιοι, που συνέχιζαν τον ιδιότυπο ανταρτοπόλεμο τους με την Αστυνομία. Στελέχη του Λιμενικού Σώματος καταδίωξαν ομάδα 15 ατόμων αγνώστου ταυτότητας, που κατευθυνόταν στο χώρο των επεισοδίων με ρόπαλα. Ενώ ο καταυλισμός του Κέντρου Υποδοχής και Ταυτοποίησης της Μόριας είχε τεθεί σε επιφυλακή για την πιθανότητα αντιπερισπασμού.

Στις 05.20 σήμερα άρχισε η επιχείρηση της αστυνομίας για τη μεταφορά των αλλοδαπών στη Μόρια. Στις 05.30, όλα είχαν τελειώσει. Κατά τη διάρκεια των επεισοδίων υπήρξαν πολλοί τραυματισμοί, κυρίως μεταναστών και προσφύγων, οι οποίοι μεταφέρθηκαν στο Νοσοκομείο για να τους προσφερθούν φροντίδες.

Στην πλατεία Σαπφούς έφτασε από την πρώτη στιγμή των γεγονότων και παρέμεινε εκεί όλη τη διάρκεια της νύχτας ο Εισαγγελέας υπηρεσίας Αντιεισαγγελέας Πρωτοδικών Μυτιλήνης.

Όπως αναδείχθηκε από το Athens Indymedia

Μετά από κάλεσμα της λεσβιακης αναγέννησης στην υποστολή της σημαίας σήμερα στην προκυμαία Μυτιλήνης, μαζεύτηκε πλήθος κόσμου, χρυσαυγουλα, φασίστες και λοιποί πατριώτες με επιθετική διάθεση απέναντι στους μετανάστες που βρίσκονται και διαδηλώνουν στην πλατεία, έχοντας δημιουργήσει αλυσίδα για να προστατέψουν τις γυναίκες και τα παιδιά. Με την παρουσία της αστυνομίας να χωρίζει μετανάστες και αλληλέγγυο κόσμο από τους φασίστες, οι φασιστοπατριωτες επιτέθηκαν βρίζοντας προκλητικά, πετώντας μπουκάλια νερού και φωτοβολίδες, η μία εκ των οποίων κατέληξε πάνω στις οικογένειες των μεταναστών. Η μόνη προσπάθεια της αστυνομίας να περιορίσει τον όχλο ήταν μια φισουνια προς τους «εξεγερμένους».

Καθ’όλη τη διαρκεια των επιθέσεων, οι μεταναστες παρέμειναν ψύχραιμοι, χωρίς να απαντούν στην προκλητική επιθετική στάση των φασιστών.

Φυσικά δεν ελειπαν οι χυδαίες υβριστικές επιθέσεις στον αλληλέγγυο κόσμο, υπό την πλήρη ανοχή της αστυνομίας, η οποία αντί να επικεντρώνεται στην απώθηση των φασιστών, στρεφόταν πατροναριστικα στους αλληλέγγυους, λέγοντας τους δηκτικά να σταματήσουν για να μην ανάψουν τα αίματα και προκαλέσουν επεισόδια.

Υπάρχει άμεση αναγκη για κοσμο στην πλατεία.

indicator

Tη δική της ¨Νύχτα των Κρυστάλλων¨ έζησε χτες το βράδυ η Μυτιλήνη με τις δολοφονικές επιθέσεις εναντίον των προσφύγων που ζητούν να απεγκλωβιστούν από τη Λέσβο.

Μετά το τέλος της καθιερωμένης υποστολής της σημαίας που γίνεται κάθε Κυριακή το απόγευμα στον χώρο του παλιού Λιμεναρχείου στην προκυμαία της πόλης ομάδα γνωστών μελών της Χ.Α. μαζί με διάφορους ακροδεξιούς, ορισμένοι εκ των οποίων συμμετέχουν σε δυο τοπικούς συνδέσμους φιλάθλων, κινήθηκαν προς την πλατεία Σαπφούς με σκοπό να προπηλακίσουν τους εκεί συγκεντρωμένους πρόσφυγες.

Οι πρόσφυγες βρίσκονται στην πλατεία από την περασμένοι Τρίτη και ζητούν να κινηθούν γρήγορα οι διαδικασίες ασύλου τους καθώς και να φύγουν από το νησί. Οι πρόσφυγες αμέσως σχημάτισαν ένα κύκλο και στην μέση έβαλαν τις γυναίκες και τα παιδιά τους για να τα προστατέψουν. Λίγο αργότερα τα φασιστοειδή άρχισαν να πετούν φωτοβολίδες, πέτρες, σιδερικά και κροτίδες μέσα στα γυναικόπαιδα.

Οι αστυνομικές δυνάμεις οι οποίες είχαν σχηματίσει έναν κλοιό γύρω από τους πρόσφυγες άρχισαν να κάνουν χρήση δακρυγόνων για ν απομακρύνουν τους επιτιθέμενους. Τα φασιστοειδή έβαλαν φωτιά σε κάδους, έκαναν καταστροφές στα πεζοδρόμια και σε εξωτερικούς χώρους καταστημάτων. Καθ όλη την διάρκεια αυτών των επεισοδίων οι πρόσφυγες παρέμειναν στην πλατεία χωρίς να απαντούν στις επιθέσεις των ακροδεξιών.

Οι επιθέσεις και καταστροφές συνεχίστηκαν μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες χωρίς να υπάρξει ούτε μια σύλληψη, ούτε μια προσαγωγή από την αστυνομία. Τα ξημερώματα οι δυνάμεις των ΜΑΤ απομάκρυναν με τη βία τους πρόσφυγες που παρέμειναν αμετακίνητοι στην πλατεία και τους μετέφεραν στη Μόρια. Μέχρις ώρας δεν έχει εξακριβωθεί ο αριθμός των τραυματισμένων από τις δολοφονικές επιθέσεις προσφύγων που έχουν μεταφερθεί στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης. Πληροφορίες αναφέρουν για δεκάδες ανθρώπους.

Η επίθεση αυτή ήταν καλά οργανωμένη και μεθοδευμένη εδώ και μέρες καθώς υπήρχαν καλέσματα μέσω κοινωνικών δικτύων αλλά και μηνυμάτων στα κινητά. Στις επιθέσεις αυτές έδωσαν τον τόνο άτομα νεαρής ηλικίας κυρίως προερχόμενα από χωριά του νησιού. Ανάμεσα στις άναρθρες κραυγές που έβγαζαν κυριαρχούσε το «κάψτε τους» και πραγματικά αυτή ήταν η πρόθεση τους δεδομένου ότι πετούσαν φωτοβολίδες πάνω στις γυναίκες και στα μωρά.

Η νύχτα αυτή που πέρασε θα γραφτεί στην ιστορία του νησιού ως μια μεγάλη ντροπή. Η κοινωνία της Λέσβου τα προηγούμενα χρόνια έχει δείξει την αμέριστη αλληλεγγύη και ανθρωπιά και δεν μπορεί να επιτρέψει σε μια χούφτα νοσταλγών του Χίτλερ και σ επαγγελματίες πατριδέμπορους να την μετατρέψουν σε ορμητήριο για ρατσιστικές επιθέσεις.

Η Λέσβος είναι και θα μείνει νησί αντιφασιστικό, νησί αλληλεγγύης στους πρόσφυγες! Οι νεοναζί της εγκληματικής συμμορίας σε συνεργασία και συντονισμό με ακροδεξιά στοιχεία έχουν βγει στο προσκήνιο για να σπείρουν το ρατσιστικό δηλητήριο και τη διχόνοια στο νησί μας. Ο λαός της Λέσβου με τη μακρά δημοκρατική και προοδευτική παράδοση θ απομονώσει τα δολοφονικά στοιχεία.

indymedia