Η ανυπακοή, στα μάτια όποιου έχει διαβάσει ιστορία, είναι η προπατορική αρετή του ανθρώπου. Από την ανυπακοή γεννήθηκε η πρόοδος, από την ανυπακοή και η επανάσταση.
Μια νέα Δομή Αλληλεγγύης και Αλληλοβοήθειας δημιουργήθηκε στην Πάτρα, στην κατάληψη Παραρτήματος (Κορίνθου και Αράτου).
Κάθε Τρίτη και Πέμπτη, 18:00 – 19:00, συλλέγονται είδη πρώτης ανάγκης για όσους/ες τα χρειάζονται. Άνεργους/ες, μετανάστες/τριες, κρατούμενους/ες, άστεγους/ες, ασθενείς, ηλικιωμένους/ες και όποιον/α βρίσκεται σε ευάλωτη θέση. Από τη δομή προσφέρεται η δυνατότητα κατ’ οίκον παράδοσης/παραλαβής κατόπιν συνεννόησης, ενώ λαμβάνονται όλες τις απαραίτητες προφυλάξεις.
Ακόμα, συλλέγονται χρήματα, για την οικονομική στήριξη κρατουμένων μέσω του Ταμείου αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστών/τριών.
Προϊόντα υγιεινής – Σερβιέτες – Γάντια – Μάσκες – Αντισηπτικά – Μωρομάντηλα – Καθαριστικά Είδη – Σαπούνια – Σαμπουάν, αφρόλουτρα – Πάνες για μωρά και ηλικιωμένους
——-
Ανακοίνωση της δομής σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας της
Ο καπιταλισμός και το κράτος εχθρεύονται τη ζωή. Η παρούσα συνθήκη φέρνει εκ νέου στο προσκήνιο την ταξικότητα του υπάρχοντος κόσμου. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον που εκατομμύρια άνθρωποι πλήττονται σφοδρά από την πανδημία και τις κυρίαρχες πολιτικές, επιλέγουμε να στήσουμε ανάχωμα αντίστασης, αλληλεγγύης, αλληλοβοήθειας, αυτοοργάνωσης. Είμαστε κομμάτι των από τα κάτω, είμαστε εμείς που θα κληθούμε την επόμενη ημέρα να επωμιστούμε τα βάρη όχι μόνο της υγειονομικής αλλά και της επερχόμενης οικονομικής κρίσης.
Οργανώνουμε δομή αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας στηρίζοντας όσους/ες το έχουν ανάγκη. Αδιαμεσολάβητα και συλλογικά καλύπτουμε τις ανάγκες μας, πέρα από κάθε επίπλαστη διάκριση φύλου, φυλής, καταγωγής, θρησκείας, χρώματος, σεξουαλικότητας κλπ.
Κάθε Τρίτη και Πέμπτη 18:00 – 19:00, στην κατάληψη Παραρτήματος – Πάτρα (Κορίνθου & Αράτου), συλλέγουμε είδη πρώτης ανάγκης για όσους/ες τα χρειάζονται. Άνεργους/ες, μετανάστες/τριες, κρατούμενους/ες, άστεγους/ες, ασθενείς, ηλικιωμένους/ες και όποιον/α βρίσκεται σε ευάλωτη θέση.
Προσφέρεται η δυνατότητα κατ’ οίκον παράδοσης/παραλαβής κατ’ όπιν συνεννόησης, ενώ λαμβάνουμε όλες τις απαραίτητες προφυλάξεις.
Συλλέγουμε επίσης χρήματα, για την οικονομική στήριξη κρατουμένων μέσω του Ταμείου αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστών/τριών.
Η δομή είναι ανοιχτή σε όποιον/α θέλει πέρα από τη στήριξη να συμμετέχει, συμφωνώντας ασφαλώς με τα πολιτικά της χαρακτηριστικά.
Tην έμπρακτη αλληλεγγύη του στα πιο αδύναμα τμήματα των λαϊκών στρωμάτων δείχνει γιαπολλοστή φορά η δημοτική αρχή της Πάτρας. Ο λόγος για τους άστεγους, οι οποίοι ήδη φιλοξενούνται σε πανσιόν, με έξοδα της τοπικής κοινότητας. Στην προσπάθεια να διασφαλιστεί ένα μονιμότερο κατάλυμα για την ιδιαίτερα ευπαθή αυτή ομάδα πολιτών, ο δήμος Πατρέων προχώρησε στη δημιουργία του πρώτου υπνωτηρίου αστέγων στην πόλη.
Το πρώτο υπνωτήριο για αστέγους στην Πάτρα αναμένεται να εγκαινιαστεί από το δήμαρχο της πόλης Κώστα Πελετίδη μέχρι το τέλος του χρόνου.
Ο ξενώνας αστέγων θα φιλοξενηθεί σε κτίριο επί της οδού Γούναρη και Μπουκαούρη, προσφέροντας στέγη σε 100 αστέγους σε πλήρη λειτουργία, ενώ σε πρώτη φάση θα μείνουν εκεί λιγότερα άτομα. Πέρα από την επέκταση του αριθμού των φιλοξενούμενων, ο χώρος προορίζεται και για άλλες υπηρεσίες, που θα καθοριστούν με απόφαση του Δ.Σ του Κοινωνικού Οργανισμού. Πρόκειται για μια πιο μόνιμη λύση από τις πανσιόν στις οποίες φιλοξενούνταν μέχρι σήμερα με έξοδα της τοπικής κοινότητας.
Οι ανάγκες των αστέγων στην Πάτρα είναι πολύ αυξημένες, αφού ο φετινός αριθμός των αιτήσεων για το σχετικό επίδομα φτάνει τις 800, κι έχουν εγκριθεί περίπου οι μισές. Δεν παύει όμως ο ξενώνας να δίνει μια ανάσα ανακούφισης σε κάποιους από αυτούς. Άλλωστε, όπως έχει αναφέρει και παλιότερα ο Δήμος, σκοπός είναι να συνεχίσει να διεκδικεί χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό και μόνιμο προσωπικό, με μονιμοποίηση και όλων των συμβασιούχων, ώστε οι κοινωνικές δομές να λειτουργούν μόνιμα και να εξυπηρετούν χωρίς προβλήματα όλους τους πολίτες, που έχουν την ανάγκη των υπηρεσιών μας.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο δήμος Πατρέων και ο δήμαρχος Κώστας Πελετίδης κάνουν πράξη την αλληλεγγύη. Ο Κομμουνιστής δήμαρχος της Πάτρας και το δημοτικό συμβούλιο με διαδοχικές αποφάσεις τους έχουν δημιουργήσει τράπεζα τροφίμων. Διαθέτουν επίσης βαν ζεστού φαγητού και διανομής σε σχολεία, δομές και παιδικούς σταθμούς σε 13 σημεία σε ολόκληρη την πόλη. Αποδεικνύουν στην πράξη πώς μια τοπική αρχή μπορεί να ακολουθήσει μια πολιτική που να ανακουφίζει και να δίνει λύσεις στα προβλήματα του λαού…
Ομάδες φασιστών, επιχειρούσαν όλη νύχτα με σχέδιο και στόχο να διασπάσουν τον κλοιό που είχαν αναπτυχθεί ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις γύρω από τους πρόσφυγες.
Οι κατασταλτικές δυνάμεις απομάκρυνε από την πλατεία Σαπφούς πρόσφυγες και μετανάστες, μετά από μια νύχτα πρωτοφανών για το νησί επεισοδίων
Σε λεωφορεία που τους μετέφεραν στον καταυλισμό της Μόριας επιβιβάστηκαν με τη βία σήμερα στις 05.30 διαμαρτυρόμενοι πρόσφυγες και μετανάστες, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι Αφγανοί, που από την περασμένη Τετάρτη το μεσημέρι είχαν καταλάβει την κεντρική πλατεία Σαπφούς της πόλης. Με επιχείρηση που κράτησε -το πολύ- 10 λεπτά, ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις αποσπούσαν έναν-έναν τους διαμαρτυρόμενους, τους οποίους οδηγούσαν στα λεωφορεία. Οι αλλοδαποί παρέμεναν αμυνόμενοι και αρνούμενοι να εγκαταλείψουν την πλατεία έως την τελευταία στιγμή, σε μια σφιχτή ανθρώπινη αλυσίδα έχοντας στο κέντρο της γυναίκες και παιδιά.
Της τελικής επιχείρησης της Αστυνομίας, είχε προηγηθεί η μετατροπή, καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας, σε πεδίο μάχης της πλατείας Σαπφούς και της Μυτιληνιάς προκυμαίας, καθώς και των σοκακιών του ιστορικού κέντρου της πόλης. Ομάδες νεαρών, κυρίως ακροδεξιών, επιχειρούσαν όλη νύχτα με σχέδιο και στόχο να διασπάσουν τον κλοιό που είχαν αναπτύξει ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις γύρω από την ομάδα των προσφύγων και των μεταναστών.
Φώναζαν κάψτε τους ζωντανούς
Υπό ιαχές όπως «κάψτε τους ζωντανούς», ναυτικές φωτοβολίδες, κροτίδες, πέτρες από ξηλωμένα λιθόστρωτα και παρτέρια της πλατείας, μπουκάλια και άλλα αντικείμενα εκσφενδονίζονταν εναντίον των αλλοδαπών οι οποίοι μαζί με άλλους πρόσφυγες και μετανάστες που κατέβηκαν στην πλατεία από τον καταυλισμό της Μόριας, σχημάτισαν τριπλές κυκλικές ανθρώπινες αλυσίδες προκειμένου να αμυνθούν. Ενώ έβαλαν στο κέντρο τους γυναίκες και παιδιά που συμμετέχουν στη κινητοποίηση, απλώνοντας πάνω από τα κεφάλια τους βρεγμένες κουβέρτες.
Οι ισχυρές δυνάμεις της Αστυνομίας παρατάχθηκαν αρχικά μεταξύ των ντόπιων και των προσφύγων και μεταναστών, ενώ μια ακόμα διμοιρία των ΜΑΤ τους περικύκλωσε, Σε ενίσχυση των προσφύγων και των μεταναστών, εξάλλου, είχαν σπεύσει πολίτες του αριστερού και του αντιεξουσιαστικού χώρου, καθώς και ομάδα αλληλέγγυων.
Όλα ξεκίνησαν περίπου στις 20.00 το βράδυ της Κυριακής, αμέσως μετά την καθιερωμένη από στρατιωτικό άγημα υποστολή της σημαίας σε παρακείμενο στην πλατεία Σαπφούς χώρο. Εκεί είχε συγκεντρωθεί μεγάλος αριθμός πολιτών σε ένδειξη συμπαράστασης στους κρατούμενους στις τουρκικές φυλακές Έλληνες στρατιωτικούς. Μετά το πέρας της τελετής, η μεγάλη πλειονότητα των συγκεντρωμένων αποχώρησε, αλλά περίπου 200 άτομα κινήθηκαν προς την πλατεία απαιτώντας την εκκένωση της από τους πρόσφυγες και τους μετανάστες.
Γύρω στις 22.00 οι συγκεντρωμένοι που ως τότε προσπαθούσαν απλά να απωθήσουν τους αστυνομικούς, ενισχύθηκαν από ομάδες νεαρών από χωριά του νησιού, οι οποίοι κλήθηκαν μέσω της σελίδας σε ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης του ακροδεξιού χώρου, από έναν γνωστό ακροδεξιό. Αυτοί άρχισαν αληθινή επιχείρηση εναντίον των αστυνομικών, ανάβοντας φωτιές σε κάδους απορριμμάτων τους οποίους κυλούσαν προς τους αστυνομικούς, ενώ πίσω από τους κάδους εκσφενδόνιζαν φωτοβολίδες και βεγγαλικά με στόχο τους πρόσφυγες και τους μετανάστες — ιδιαίτερα τα γυναικόπαιδα, που ήξεραν πως υπήρχαν εκεί. Κάποια στιγμή περί τις 23.00 επιχείρησαν κυκλωτική κίνηση, επιτιθέμενοι από τη μεριά της αγοράς, οπότε και μετατράπηκε σε πεδίο μάχης ολόκληρη η πλατεία Σαπφούς και η προκυμαία Μυτιλήνης. Ακροδεξιά στοιχεία και μόνο πλέον, καθώς οι υπόλοιποι πολίτες που απλά διαμαρτύρονταν είχαν αποχωρήσει, πέταξαν πάνω σε παιδιά και γυναίκες προσφύγων και μεταναστών φωτοβολίδες και κροτίδες. Η αστυνομία έκανε τότε για να περιφρουρήσει τις ζωές και την ασφάλεια των αλλοδαπών, χρήση δακρυγόνων.
Στη 01.00 τα επεισόδια μεταφέρθηκαν από την προκυμαία της Μυτιλήνης μέχρι το ιστορικό Δημαρχείο της πόλης και στα γύρω στενά. Έβαλαν φωτιά σε κάδους στήνοντας με αυτούς οδοφράγματα στις αστυνομικές δυνάμεις και διακόπτοντας την κυκλοφορία σε όλο το λιμάνι.
Περίπου στις 03.00, απωθήθηκαν από τον χώρο της πλατείας αλληλέγγυοι στους αλλοδαπούς πολίτες και κάποιοι ντόπιοι, που συνέχιζαν τον ιδιότυπο ανταρτοπόλεμο τους με την Αστυνομία. Στελέχη του Λιμενικού Σώματος καταδίωξαν ομάδα 15 ατόμων αγνώστου ταυτότητας, που κατευθυνόταν στο χώρο των επεισοδίων με ρόπαλα. Ενώ ο καταυλισμός του Κέντρου Υποδοχής και Ταυτοποίησης της Μόριας είχε τεθεί σε επιφυλακή για την πιθανότητα αντιπερισπασμού.
Στις 05.20 σήμερα άρχισε η επιχείρηση της αστυνομίας για τη μεταφορά των αλλοδαπών στη Μόρια. Στις 05.30, όλα είχαν τελειώσει. Κατά τη διάρκεια των επεισοδίων υπήρξαν πολλοί τραυματισμοί, κυρίως μεταναστών και προσφύγων, οι οποίοι μεταφέρθηκαν στο Νοσοκομείο για να τους προσφερθούν φροντίδες.
Στην πλατεία Σαπφούς έφτασε από την πρώτη στιγμή των γεγονότων και παρέμεινε εκεί όλη τη διάρκεια της νύχτας ο Εισαγγελέας υπηρεσίας Αντιεισαγγελέας Πρωτοδικών Μυτιλήνης.
Όπως αναδείχθηκε από το Athens Indymedia
Μετά από κάλεσμα της λεσβιακης αναγέννησης στην υποστολή της σημαίας σήμερα στην προκυμαία Μυτιλήνης, μαζεύτηκε πλήθος κόσμου, χρυσαυγουλα, φασίστες και λοιποί πατριώτες με επιθετική διάθεση απέναντι στους μετανάστες που βρίσκονται και διαδηλώνουν στην πλατεία, έχοντας δημιουργήσει αλυσίδα για να προστατέψουν τις γυναίκες και τα παιδιά. Με την παρουσία της αστυνομίας να χωρίζει μετανάστες και αλληλέγγυο κόσμο από τους φασίστες, οι φασιστοπατριωτες επιτέθηκαν βρίζοντας προκλητικά, πετώντας μπουκάλια νερού και φωτοβολίδες, η μία εκ των οποίων κατέληξε πάνω στις οικογένειες των μεταναστών. Η μόνη προσπάθεια της αστυνομίας να περιορίσει τον όχλο ήταν μια φισουνια προς τους «εξεγερμένους».
Καθ’όλη τη διαρκεια των επιθέσεων, οι μεταναστες παρέμειναν ψύχραιμοι, χωρίς να απαντούν στην προκλητική επιθετική στάση των φασιστών.
Φυσικά δεν ελειπαν οι χυδαίες υβριστικές επιθέσεις στον αλληλέγγυο κόσμο, υπό την πλήρη ανοχή της αστυνομίας, η οποία αντί να επικεντρώνεται στην απώθηση των φασιστών, στρεφόταν πατροναριστικα στους αλληλέγγυους, λέγοντας τους δηκτικά να σταματήσουν για να μην ανάψουν τα αίματα και προκαλέσουν επεισόδια.
Tη δική της ¨Νύχτα των Κρυστάλλων¨ έζησε χτες το βράδυ η Μυτιλήνη με τις δολοφονικές επιθέσεις εναντίον των προσφύγων που ζητούν να απεγκλωβιστούν από τη Λέσβο.
Μετά το τέλος της καθιερωμένης υποστολής της σημαίας που γίνεται κάθε Κυριακή το απόγευμα στον χώρο του παλιού Λιμεναρχείου στην προκυμαία της πόλης ομάδα γνωστών μελών της Χ.Α. μαζί με διάφορους ακροδεξιούς, ορισμένοι εκ των οποίων συμμετέχουν σε δυο τοπικούς συνδέσμους φιλάθλων, κινήθηκαν προς την πλατεία Σαπφούς με σκοπό να προπηλακίσουν τους εκεί συγκεντρωμένους πρόσφυγες.
Οι πρόσφυγες βρίσκονται στην πλατεία από την περασμένοι Τρίτη και ζητούν να κινηθούν γρήγορα οι διαδικασίες ασύλου τους καθώς και να φύγουν από το νησί. Οι πρόσφυγες αμέσως σχημάτισαν ένα κύκλο και στην μέση έβαλαν τις γυναίκες και τα παιδιά τους για να τα προστατέψουν. Λίγο αργότερα τα φασιστοειδή άρχισαν να πετούν φωτοβολίδες, πέτρες, σιδερικά και κροτίδες μέσα στα γυναικόπαιδα.
Οι αστυνομικές δυνάμεις οι οποίες είχαν σχηματίσει έναν κλοιό γύρω από τους πρόσφυγες άρχισαν να κάνουν χρήση δακρυγόνων για ν απομακρύνουν τους επιτιθέμενους. Τα φασιστοειδή έβαλαν φωτιά σε κάδους, έκαναν καταστροφές στα πεζοδρόμια και σε εξωτερικούς χώρους καταστημάτων. Καθ όλη την διάρκεια αυτών των επεισοδίων οι πρόσφυγες παρέμειναν στην πλατεία χωρίς να απαντούν στις επιθέσεις των ακροδεξιών.
Οι επιθέσεις και καταστροφές συνεχίστηκαν μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες χωρίς να υπάρξει ούτε μια σύλληψη, ούτε μια προσαγωγή από την αστυνομία. Τα ξημερώματα οι δυνάμεις των ΜΑΤ απομάκρυναν με τη βία τους πρόσφυγες που παρέμειναν αμετακίνητοι στην πλατεία και τους μετέφεραν στη Μόρια. Μέχρις ώρας δεν έχει εξακριβωθεί ο αριθμός των τραυματισμένων από τις δολοφονικές επιθέσεις προσφύγων που έχουν μεταφερθεί στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης. Πληροφορίες αναφέρουν για δεκάδες ανθρώπους.
Η επίθεση αυτή ήταν καλά οργανωμένη και μεθοδευμένη εδώ και μέρες καθώς υπήρχαν καλέσματα μέσω κοινωνικών δικτύων αλλά και μηνυμάτων στα κινητά. Στις επιθέσεις αυτές έδωσαν τον τόνο άτομα νεαρής ηλικίας κυρίως προερχόμενα από χωριά του νησιού. Ανάμεσα στις άναρθρες κραυγές που έβγαζαν κυριαρχούσε το «κάψτε τους» και πραγματικά αυτή ήταν η πρόθεση τους δεδομένου ότι πετούσαν φωτοβολίδες πάνω στις γυναίκες και στα μωρά.
Η νύχτα αυτή που πέρασε θα γραφτεί στην ιστορία του νησιού ως μια μεγάλη ντροπή. Η κοινωνία της Λέσβου τα προηγούμενα χρόνια έχει δείξει την αμέριστη αλληλεγγύη και ανθρωπιά και δεν μπορεί να επιτρέψει σε μια χούφτα νοσταλγών του Χίτλερ και σ επαγγελματίες πατριδέμπορους να την μετατρέψουν σε ορμητήριο για ρατσιστικές επιθέσεις.
Η Λέσβος είναι και θα μείνει νησί αντιφασιστικό, νησί αλληλεγγύης στους πρόσφυγες! Οι νεοναζί της εγκληματικής συμμορίας σε συνεργασία και συντονισμό με ακροδεξιά στοιχεία έχουν βγει στο προσκήνιο για να σπείρουν το ρατσιστικό δηλητήριο και τη διχόνοια στο νησί μας. Ο λαός της Λέσβου με τη μακρά δημοκρατική και προοδευτική παράδοση θ απομονώσει τα δολοφονικά στοιχεία.
Ένας ακόμα τραυματισμός στο Λιμάνι της Πάτρας. Αυτή τη φορά το «θύμα – τρόπαιο» της βάρβαρης επίθεσης λιμενικών, όπως χαρακτηριστικά καταγγέλλει η Κίνηση Υπεράσπισης Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών/στριών, ήταν ένα 14χρονο παιδί αφγανικής καταγωγής που μαχαιρώθηκε στα πόδια.
Η ανακοίνωση – καταγγελία της Κίνησης:
Θηριωδίες στο Νέο Λιμάνι Πατρών – Οι προβοκάτσιες των Λιμενικών
Καταγγέλλουμε για άλλη μια φορά τη βάρβαρη επίθεση των Λιμενικών που σήμερα (Δευτέρα 5 Μαρτίου 2018) ξεπέρασαν κάθε όριο. Θύμα τους – τρόπαιο στον πόλεμο που διεξάγουν «φυλάγοντας Θερμοπύλες» ένα 14χρονο παιδί αφγανικής καταγωγής, το οποίο μαχαίρωσαν (!) στα πόδια προσπαθώντας να καταστρέψουν τα παπούτσια του και με τα γκλομπς προκάλεσαν θλαστικό τραύμα στο ένα πόδι και κάταγμα στο μετακάρπιο!
Καταγγέλλουμε την ανοχή -αν όχι ανοικτή στήριξη- τέτοιων πρακτικών από την ηγεσία του Λιμενικού Σώματος στην Πάτρα. Αυτό φάνηκε και από το γεγονός ότι στο Νοσοκομείο όπου διακομίστηκε το παιδί, πήγαν 4 αστυνομικοί και 2 με πολιτικά από το Λιμενικό (όπως δήλωσαν) αφ’ ενός να πουν ότι το παιδί τραυματίστηκε μόνο του και αφ’ ετέρου να πάρουν τα παπούτσια του!
Καταγγέλλουμε την προσπάθεια χειραγώγησης της κοινής γνώμης από κάποια «πρόθυμα» ΜΜΕ που αναπαράγουν χωρίς ντροπή την αφήγηση των δυνάμεων καταστολής, υπηρετώντας την ξενοφοβική και ρατσιστική υστερία.
Καταγγέλλουμε για άλλη μια φορά ότι υπεύθυνη για όλα αυτά είναι η απάνθρωπη και ρατσιστική Ευρωτουρκική συμφωνία που αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της πολιτικής της κυβέρνησης.
Καλούμε κάθε συλλογικότητα να καταδικάσει αυτό τον ανηλεή πόλεμο που ασκείται σε ανθρώπους που βίωσαν και βιώνουν καθημερινά πολιτικές «έκτακτης ανάγκης» και αποκλεισμού.
Καλούμε τη Δικαιοσύνη να παρέμβει και να βάλει τέρμα στην ανεξέλεγκτη, παράνομη και απάνθρωπη δράση μιας δράκας υπανθρώπων που ξερνούν ρατσιστικό μίσος ακόμα και σε παιδιά, προσφυγόπουλα.
15 χρόνια, 32.040 θάνατοι από πνιγμό, αυτοκτονίες, ατυχήματα, δολοφονίες. Αυτά καταγράφει διαδραστικός χάρτης που δίνει στη δημοσιότητα το ίδρυμα Oxfam. Τα στοιχεία είναι τόσο δραματικά που οι πολλές λέξεις δεν μπορούν να προσθέσουν τίποτα παραπάνω.
Αυτή είναι η συνολική εικόνα με τους θανάτους στην Ευρώπη και την Αφρική τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια. Δεν μπορεί κανείς να μην παρατηρήσει πως η συντριπτική πλειονότητα των περιστατικών είναι σε Μεσόγειο, Αιγαίο και Βόρεια Αφρική.
Διαδραστικός χάρτης καταγράφει τη δραματική ιστορία των τελευταίων 15 ετών
«Οι συνθήκες στο δίκτυο των νέων, μόνιμων πια προσφυγικών στρατοπέδων ανά την Ελλάδα περιγράφονται ως ελλιπέστατα σε βασικές ανέσεις, που δεν θα προσφέρονταν “ούτε σε ζώα”», επισημαίνεται σε ρεπορτάζ στη διαδικτυακή έκδοση του Guardian, στο οποίο γίνεται εκτενής αναφορά στα προβλήματα που υπάρχουν στα κέντρα φιλοξενίας ανά την Ελλάδα.
« Φωτογραφίες από τα κέντρα φιλοξενίας των προσφύγων και οι πρώτες μαρτυρίες από εθελοντές στους οποίους επετράπη να εισέλθουν στις δομές που διοικούνται από τον στρατό, αποκαλύπτουν τεράστια έλλειψη στοιχειωδών ανέσεων, όπως τρεχούμενο νερό, ενώ οι χώροι είναι εξαιρετικά βρώμικοι καθώς πρόκειται για εγκαταλελειμμένες αποθήκες, ακατάλληλες για στέγαση ανθρώπων», τονίζει το κορυφαίο βρετανικό έντυπο.
Ο Guardian δημοσεύει φωτογραφίες από έναν καταυλισμό στη βιομηχανική ζώνη της Σίνδου, στα προάστεια της Θεσσαλονίκης, οι οποίες σύμφωνα με το δημοσίευμα αποκαλύπτουν ότι πρόκειται για βρώμικες αποθήκες στις οποίες έχουν στηθεί σκηνές.
Φωτογραφία: Phoebe Ramsay
«Δεν υπάρχει τρεχούμενο νερό, ούτε ιατρική βοήθεια, ούτε μεταφραστές, ούτε οποιαδήποτε παροχή για τα νεογέννητα, ούτε σχέδιο εκκένωσης», ανέφερε ένας εθελοντής που βρίσκεται στο πλάι των προσφύγων στη Βόρεια Ελλάδα από τις αρχές του έτους.
«Οι συνθήκες στους καταυλισμούς του στρατού είναι τραγικές, καταθλιπτικοί και πραγματικά ανασφαλείς, δεν θα ταίριαζαν ούτε σε ζώα», πρόσθεσε, σημειώνοντας ότι ακόμα και στον λασπότοπο της Ειδομένης οι συνθήκες ήταν καλύτερες.
Άλλη εθελόντρια ανέφερε ότι εκτός από τρεχούμενο νερό δεν υπάρχουν μπάνια ή ηλεκτρικό ρεύμα: «Την πρώτη ημέρα ο στρατός έδινε λίγα μπουκάλια νερό για τις οικογένειες. Αλλά την δεύτερη ημέρα δεν υπήρχε καθόλου νερό – και όταν έρχονταν προμήθειες κάποιοι πρόσφυγες ανέφεραν ότι έμεναν ακόμα και τρεις ώρες χωρίς νερό στον καταυλισμό. Στα νέα κέντρα υπάρχουν μόλις 6 χημικές τουαλέτες για περίπου 1000 πρόσφυγες ενώ δεν υπάρχει σύνδεση wifi, απαραίτητη για να υποβάλουν οι πρόσφυγες αίτηση ασύλου. Άλλοι πρόσφυγες δεν ξέρουν καν σε ποιο μέρος της Ελλάδας βρίσκονται».
Σύμφωνα με το δημοσίευμα «το κλείσιμο της Ειδομένης σήμανε ότι 4.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά πλέον αγνοούνται, καθώς πιστεύεται ότι ζουν στους δρόμους ελληνικών πόλεων όπως η Θεσσαλονίκη. Ενδέχεται ακόμα και να κρύβονται σε δάση κοντά στα σύνορα με τη ‘’Μακεδονία’’ ή να έχουν καταφέρει να μεταφερθούν στην Ευρώπη μέσω διακινητών. Με τα σύνορα πλέον κλειστά, οι πρόσφυγες που κατευθύνονται προς την Ευρώπη συνεχίζουν να πραγματοποιούν ένα εξαιρετικά επικίνδυνο ταξίδι από την Βόρεια Αφρική, διασχίζοντας την Μεσόγειο. Ως αποτέλεσμα, δύο πλοιάρια βυθίστηκαν εντός 24 ωρών ανοιχτά των Λιβυκών ακτών».
Φωτογραφία: Phoebe Ramsay
Ο Guardian σημειώνει πως ο αρμόδιος μετανάστευσης της κυβέρνησης κ.Γιώργος Κυρίτσης, απέρριψε τις κατηγορίες ότι τα στρατόπεδα δεν είχαν βασικές εγκαταστάσεις. «Υπάρχει νερό και ηλεκτρικό ρεύμα παντού. Ένας από τους λόγους για τους οποίους επιλέχθηκαν πρώην βιομηχανικά κτίρια, ήταν για αυτόν ακριβώς το λόγο», είπε και πρόσθεσε πως στη αρχή υπάρχουν ελλείψεις που στην πορεία πάντα καλύπτονται. Ωστόσο εκτίμησε πως δεν υπάρχει απολύτως καμία σύγκριση μεταξύ των νέων εγκαταστάσεων και της Ειδομένης. «Τουλάχιστον τώρα έχουν μια στέγη πάνω από το κεφάλι τους. Όταν βρέχει δεν θα βρέχονται και δεν θα είναι αναγκασμένοι να ζουν στη λάσπη. Σίγουρα αυτό είναι μια βελτίωση», πρόσθεσε και αρνήθηκε πως χιλιάδες πρόσφυγες αγνοούνται.
Στο σχετικό δημοσίευμα ωστόσο αναφέρονται οι καταγγελίες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα για την Ειδομένη, καθώς επίσης και το γεγονός ότι την περασμένη Παρασκευή η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ κάλεσε την Ελλάδα να βελτιώσει τις συνθήκες ζωής των προσφύγων.
Η Ύπατη Αρμοστεία φαίνεται να ανησυχεί για τις συνθήκες στους νέους χώρους φιλοξενίας προσφύγων και απευθύνει έκκληση να βρεθούν εναλλακτικές
Οπως αναφέρεται στην ανακοίνωση πρόσφυγες σε ορισμένους χώρους στην Ελλάδα ζουν στριμωγμένοι, σε «συνθήκες που υπολείπονται των προδιαγραφών»,σε «παραμελημένες αποθήκες και εργοστάσια» που δεν αερίζονται σωστά, με ελλείψεις σε τρόφιμα, νερό, τουαλέτες και ντους» υποστήριξε η υπηρεσία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες.
«Καλούμε τις ελληνικές αρχές, με την οικονομική υποστήριξη που παρέχεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, να βρουν γρήγορα καλύτερες εναλλακτικές επιλογές»,δήλωσε η εκπρόσωπος της Υπάτης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες κυρία Μελίσα Φλέμινγκ.
Μόνο η επέμβαση των ΗΠΑ-Βρετανίας στο Ιράκ είχε ως αποτέλεσμα τον εκτοπισμό 4 εκατομμυρίων ανθρώπων
Ωμός και πάντα επικριτικός, ο Νοάμ Τσόμσκι, ένας από τους πιο σημαντικούς διανοητές εν ζωή παγκοσμίως, τοποθετείται για τις ευθύνες των «πλούσιων και ισχυρών» στη δημιουργία της προσφυγικής κρίσης και τη ντροπιαστική στάση που κρατούν αυτή τη στιγμή.
Ο διάσημος διανοητής εξηγεί πως οι ΗΠΑ και Ευρωπαϊκή Ένωση δημιούργησαν τις «ροές των αθλίων» και παρόλα αυτά, αυτή τη στιγμή πιέζουν και «δωροδοκούν» άλλες χώρες να αναλάβουν τις ευθύνες για εκείνες.
Αναλυτικά το κείμενο του Νοάμ Τσόμσκι
Σε μερικές χώρες υπάρχει μια πραγματική προσφυγική κρίση. Στον Λίβανο, για παράδειγμα, όπου ίσως περίπου το ένα τέταρτο του πληθυσμού αποτελείται από πρόσφυγες από τη Συρία, εκτός από τους πρόσφυγες από την Παλαιστίνη και το Ιράκ. Άλλες φτωχές και κλυδωνιζόμενες από συγκρούσεις χώρες της περιοχής έχουν επίσης απορροφήσει τεράστιους αριθμούς προσφύγες, ανάμεσά τους η Ιορδανία και η Συρία πριν από την κάθοδό της προς την συλλογική αυτοκτονία. Οι χώρες που μαστίζονται από την προσφυγική κρίησ δεν είχαν καμία ευθύνη στη δημιουργία της.
Η δημιουργία προσφύγων είναι κατά βάση ευθύνη των πλούσιων και ισχυρών, οι οποίοι τώρα γκρινιάζουν για μια στάλα εξαθλιωμένων θυμάτων τα οποία μπορούν εύκολα να φιλοξενήσουν.
Μόνο η επέμβαση των ΗΠΑ-Βρετανίας στο Ιράκ είχε ως αποτέλεσμα τον εκτοπισμό 4 εκατομμυρίων ανθρώπων, οι μισοί από τους οποίους διέφυγαν για γειτονικές χώρες. Και οι Ιρακινοί συνχείζουν να φεύγουν από μια χώρα η οποία είναι από τις πιο εξαθλιωμένες στον πλανήτη μετά από μια δεκατία δολοφονικών κυρώσεων, την οποία ακολούθησαν τα σκληρά χτυπήματα των πλουσίων και ισχυρών, που κατέστρεψαν τη χώρα και πυροδότησαν θρησκευτικές συγκρούσεις που τώρα διαλύει τη χώρα και την ευρύτερη περιοχή.
Δεν χρειάζεται να αναφερθούν στον ρόλο της Ευρώπης στη Αφρική, την πηγή των περισσότερων προσφύγων, οι οποίοι περνούν τώρα από το… χωνί που δημιουργήθηκε μετά την επέμβαση Γαλλίας, Βρετανίας, ΗΠΑ στη Λιβύη, η οποία ουσιαστικά κατέστρεψε τη χώρα και την άφησε στα χέρια αντιμαχόμενων πολιτοφυλακών. Ή να επανεξεταστούν τα όσα έκαναν οι ΗΠΑ στην Κεντρική Αμερική αφήνοντας φρικτούς θαλάμους από τους οποίους διαφεύγουν άνθρωποι μέσα σε τρόμο και αθλιότητα. Τώρα προστέθηκαν και τα μεξικανικά θύματα της συμφωνίας εμπορίου, η οποία, όπως είχε προβλεφθεί, κατέστρεψε την μεξικανική γεωργία, η οποία, δεν μπορούσε να συναγωνιστεί την υψηλά επιδοτούμενη αμερικανική βιομηχανία αγροτικών προϊόντων.
Η αντίδραση των πλούσιων και ισχυρών ΗΠΑ είναι να πιέσουν το Μεξικό να κρατήσει τα θύματα των ΗΠΑ μακριά από τα σύνορά τους και να τους καταδιώξει ανελέητα εάν καταφέρουν να περάσουν από τους ελέγχους. Η αντίδραση της πλούσιας και ισχυρής Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι να δωροδοκήσει και να πιέσει την Τουρκία για να κρατήσει εξαθλιωμένους επιζήσαντες μακριά από τα σύνορά της και να μαντρώσει εκείνους που αποδρούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ανάμεσα στους πολίτες υπάρχουν αξιομνημόνευτες εξαιρέσεις, αλλά η αντίδραση των κρατών είναι μια ηθική ντροπή, ακόμη και αν βάλουμε στην άκρη τις σημαντικές ευθύνες για τις συνθήκες που ανάγκασαν αυτούς τους ανθρώπους να εγκαταλείψουν τη ζωή τους.
Η ντροπή δεν είναι νέα. Ας μείνουμε μόνο στις ΗΠΑ, την πιο προνομιούχα και ισχυρή χώρα στον κόσμο, με ασύγκριτα πλεονεκτήματα. Στη διάρκεια της ιστορία της είχε υποδεχθεί Ευρωπαίους πρόσφυγες για να εγκατασταθούν στα εδάφη που είχαν αρπάχτηκαν με τη βία από τα δολοφονημένα έθνη που κατοικούσαν σε αυτά. Αυτό άλλαξε με τον Νόμο περί Μετανάστευσης του 1924, το οποίο στόχευε κυρίως να αποκλείσει Ιταλούς και Εβραίους. Δεν χρειάζεται να μιλήσουμε για τη μοίρα τους.
Ακόμη και μετά τον πόλεμο, επιζήσαντες παρέμεναν εγκλωβισμένοι σε κλειστά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Σήμερα, οι Ρομά εκδιώχνονται από τη Γαλλία στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Είναι απόγονοι των θυμάτων του Ολοκαυτώματος, εάν ενδιαφέρεται κανείς.
Η ντροπή είναι βαθιά και επίμονη. Έφθασε η ώρα να βάλουμε ένα τέλος και να προσπαθήσουμε να πετύχουμε κάποια αξιοπρεπή επίπεδα πολιτισμού.
12χρονα παιδιά που λόγω πολέμου δεν πήγαν ποτέ τους σχολείο…
Περπάτησαν χιλιόμετρα, πέρασαν από 40 κύματα, εγκλωβίστηκαν σε ένα λασπότοπο, κι όμως τα προσφυγόπουλα του καταυλισμού στην Ειδομένη, παρά τις κακουχίες και τη σκληρή καθημερινότητά τους, διψούν για μάθηση.
Εδώ και 5 ημέρες προσέρχονται καθημερινά σε ένα αυτοσχέδιο σχολείο που δημιούργησε μία ανεξάρτητη ομάδα εθελοντών στην περιοχή.
«Idomeni cultural center» γράφει η ταμπέλα στην μεγάλη σκηνή που δημιούργησαν εθελοντές από διάφορες χώρες προκειμένου να γίνονται μαθήματα στα παιδιά του καταυλισμού. Δάσκαλοί τους είναι κάποιοι από τους πρόσφυγες που, με σπουδές στα μαθηματικά, τη φυσική ή τη γλώσσα, προθυμοποιήθηκαν να μεταδώσουν στα παιδιά τις γνώσεις τους.
Όπως αναγράφεται στο καθημερινό πρόγραμμα του σχολείου, στις 9 το πρωί προσφέρεται πρωινό και στη συνέχεια έχει μαθήματα μαθηματικών, κουρδικών και αραβικών ενώ δε λείπουν και μαθήματα για τους ενήλικες πρόσφυγες.
12χρονα παιδιά που λόγω πολέμου δεν πήγαν ποτέ τους σχολείο…
Οι εθελοντές προσπαθούν να διδάξουν στα παιδιά γλώσσες που θα τους χρειαστούν στη νέα τους ζωή, όπως αγγλικά και γερμανικά.
«Αυτό είναι βέβαια εξαιρετικά δύσκολο καθώς πολλά από τα παιδιά δε γνωρίζουν καν τη γραφή της μητρικής τους γλώσσας αφού, λόγω των πολέμων, δεν πήγαν ποτέ σχολείο. Και μιλάμε για παιδιά που είναι 11 ή 12 χρονών» λέει στο ΑΠΕ- ΜΠΕ ο Ντάνιελ, ένας από τους εθελοντές που μπροστά σε έναν πίνακα προσπαθεί να μάθει στα προσφυγόπουλα απλές προτάσεις στα αγγλικά.
Κάποια άλλα παιδιά, απορροφημένα στα τετράδια ζωγραφικής τους, αντιγράφουν με επιμέλεια από τον πίνακα τα αραβικό αλφάβητο, προσπαθώντας να μάθουν τα γράμματα.
«Δυσκολεύονται πολύ αλλά προσπαθούν» λέει χαμογελώντας ο Σύρος δάσκαλοςπου έχοντας παραμείνει 22 μέρες στον καταυλισμό, ονειρεύεται να καταφέρει να φτάσει στην Αγγλία ή σε κάποια άλλη αγγλόφωνη χώρα καθώς γνωρίζει τη γλώσσα.
Έκκληση για δασκάλους και βιβλία στην αραβική γλώσσα
Το πρόγραμμα του σχολείου περιλαμβάνει πολλά τραγούδια σε διάφορες γλώσσες, εκπαιδευτικά παιχνίδια και φυσικά, ζωγραφική. Αν και το σχολείο λειτουργεί μόλις 5 ημέρες, τα παιδιά πολλαπλασιάζονται κάθε ημέρα, αυξάνοντας παράλληλα και τις εκπαιδευτικές ανάγκες.
«Χρειαζόμαστε δασκάλους και βιβλία στην αραβική γλώσσα» αναφέρει ο Ντάνιελ και επανέρχεται στο μάθημά του, μοιράζοντας μολύβια και χαρτιά στους «διψασμένους» μαθητές του, μέσα σε μια τάξη φτιαγμένη από σανίδες και πλαστικό.
Η 82χρονη Παναγιώτα Βασιλειάδου, καταγόμενη από προσφυγική οικογένεια, στέκεται δίπλα στους πρόσφυγες από την πρώτη στιγμή. Δε γνωρίζει ο ένας τη γλώσσα του άλλου, μα αυτό δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Από το υστέρημά της βοηθά, φτιάχνοντας φαγητά και φιλοξενώντας ανθρώπους, που πλέον τους νιώθει δικούς της.
To ’08 έφταιγαν οι κουκουλοφόροι, το ’11 οι μπαχαλάκηδες, το ’12-’14 οι προβοκάτορες. Το έτος ’16, θα είναι το έτος που φταίνε οι αλληλέγγυοι.
Δεν πα να υπάρχουν στρατόπεδα συγκέντρωσης και ο αλληλέγγυος να ταΐζει οικογένειες;
Δεν πα να υπάρχει τοίχος στον Έβρο και ο αλληλέγγυος να βουτάει στο Αιγαίο σώζοντας ζωές;
Δεν πα να φορτώνει ασθενοφόρα με μωρά και βανάκια με παιδικά ρούχα;
Δεν πα να εξετάζει αρρώστους υπερήλικες;
Δεν πα να διαμαρτύρεται γιατί συτίζονται άνθρωποι μέσα από συρματοπλέγματα;
Δεν πα να κουβαλά παπουτσάκια και κουβέρτες, να φυλάει σκοπιές το βράδυ για τους φασίστες, να λέει σε υπουργούς πως να κάνουν τη δουλειά τους στο τηλέφωνο, να τον φωτογραφίζουν οι δήμαρχοι για να ξεκαρφωθούν, να βάζει σε ψυγεία τα νερά και να πακετάρει κούτες για τα νησιά, να τρέχει να προλάβει τους αλήτες των λεωφορείων να μην χρεώσουν πολλά.
Να ζητά από τους μπάτσους να σταματήσουν να βαράνε και από τους καντiνιέρηδες να σταματήσουν να αισχροκερδούν, από τους μαφιόζους να σταματήσουν να απειλούν και από τους δημοσιογράφους να μην παραποιούν, από τον συγγενή του να μην αναπαράγει τις μαλακίες της ακροδεξιάς και από τον διπλανό του να μην περιμένει το κράτος της αριστεράς.
Να ελπίζει σε έναν άλλο κόσμο που είναι εφικτός και να είναι αυτός ο περίεργος. Ο τρελός του χωριού, ο εξόριστος του εφικτού, ο υπονομευτής της νομιμότητας, διασαλευτής της σταθερότητας, ο αρνητής των Νόμπελ, στόχος διαχρονικός, πάντα «δήθεν» αυτός, στον κόσμο των αυθεντικών σκατόψυχων. Υποκινητής των απελπισμένων και καταζητούμενος των βολεμένων.
Πάντα θα φταίει ο αλληλέγγυος.
Και όπως είπαν και κάποιοι άλλοι, αλληλέγγυοι και αυτοί, σε μια παραλία του Αιγαίου:
Οι μαρτυρίες από 4 αλληλέγγυους βάρδιας της Πέτρινης αποθήκης στο λιμάνι του Πειραιά.
Από τη Κυριακή δέχονται ενοχλήσεις και πίεση από τις αρχές. Εκπρόσωποι του λιμενικού κατηγορούν τους αλληλεγγυους ότι εμποδίζουν τους πρόσφυγες να πάνε στα καμπ. Οι ίδιοι τους απαντούν ότι δεν είναι δουλειά τους οι μετακινήσεις ούτε έχουν ανάλογη ευθύνη. Δεν παρακινουν, ούτε αποτρέπουν, με συμφωνία όλων. Η ευθύνη είναι αποκλειστικά του κράτους. Άλλωστε αυτή είναι η κοινή γραμμή όλων των αλληλεγγυων όλων των πυλών.
Δευτέρα:
Έγινε απλά μια ερώτηση για την ταυτότητα ή διαπίστευση των μεταφραστών που χρησιμοποιεί το κράτος στις μετακινήσεις. Γιατί πολλές φορές μήνες τώρα έχουν πέσει πάνω σε διακινητες και μαφίες. Επίσης λέγονται ψεμματα από μεταφραστές σε πρόσφυγες από διάφορους ότι «θα πάνε κάπου καλά, κοντά στην Αθήνα, ή κοντά στα σύνορα». Και δημιουργείται χάος και λάθος εντυπώσεις. Η απαντηση του λιμενικού ήταν «δεν σας αφορά. Ευθύνη έχω εγώ για χώρο, τις μεταφορές και για τα πάντα. Δεν είστε δικηγόροι ή νομικοί. Τελειώνετε γιατί έχω πιο σημαντικές δουλειές». (Σημείωση: Τη Κυριακή το βράδυ, ασθενοφόρο που κλήθηκε από τις 21:00 από αλληλεγγύους γιατρούς, δεν πήγε ποτέ. Μας φάνηκε περίεργη σύμπτωση).
Γυναίκα λιμενικός επίσης είπε τη Δευτέρα ότι «σκοπός είναι η ήρεμη μετακίνηση αλλά αν δε γίνει, στο τέλος θα πάνε με σκούπα» (η λέξη αναφέρθηκε 3 φορές). Με μανικες πυροσβεστική αστυνομία. «Όχι μάνικες για τους ανθρώπους», είπε, «αλλά κρίμα να καταστραφουν τα πράγματά τους». Τέλος ζήτησαν να φύγουν οι σκηνές από τη πίσω πλευρά του κτιρίου.
Σήμερα, λιμενικοί είτε ένστολοι και κάποιοι με πολιτικά, ήρθαν για ενημέρωση διακόπτοντας το μοίρασμα του φαγητού το μεσημέρι. Λέγοντας πως σε μια βδομάδα θα εκκενωθεί ο χώρος. Επειδή οι πρόσφυγες άρχισαν απλά να τραγουδάνε για να δείξουν την ενόχληση την ώρα του φαγητού, οι αρχές εξοργίστηκαν και στράφηκαν εναντίον των αλληλέγγυων.
«Να πας να βοηθήσεις στο φαγητό, μη στέκεσαι εδώ» είπαν σε κοπέλα που ούτε καν μίλησε, απλά ήταν κοντά τους.
«Είμαι κράτος, θεσμός, εσύ είσαι ένα τίποτα, φύγε από το λιμάνι». Είπε κάποιος με πολιτικά. «Θα σας προσαγωγή/σύλληψη» ένας τρίτος.
«Γιατί»; ρωτήθηκαν. «Για παρεμπόδιση της ανακοίνωσης.» «Μα απλά τραγουδάνε κι εμείς δίνουμε φαγητό» . «Αναχαιτίζετε επίσημη ανακοίνωση».
Μετά από μήνες αλληλεγγύης και στήριξης, ήρθε η ώρα της δίωξης της ανθρωπιάς;
Ένας μέσα - Ένας έξω. Μια φράση που δεν θέλεις ποτέ να ακούσεις και που σίγουρα είναι ακόμη πιο δύσκολο να ακούς όταν δραπετεύεις από καταστάσεις πολέμου, εκμετάλλευσης και δίωξης. Η πρόσφατη πρόταση της ΕΕ για την επίλυση της προσφυγικής κρίσης στρέφεται στην επιστροφή των προσφύγων και άλλων μεταναστών που διασχίζουν το Αιγαίο πίσω στην Τουρκία, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα αιτήματα ασύλου τους. Σε αντάλλαγμα για κάθε Σύριο που θα επιστρέφεται, οι Ευρωπαϊκές χώρες θα δέχονται έναν Σύριο πρόσφυγα που ζει αυτή τη στιγμή στην Τουρκία.
Η συμφωνία είναι γεμάτη ηθικά και νομικά κενά, και η κυβέρνηση της Ελλάδας θα πρέπει να την απορρίψει ολοκληρωτικά, γιατί:
1. Είναι απάνθρωπη
Η ανταλλαγή προσφύγων με πρόσφυγες είναι αποκρουστική και αγνοεί ολοκληρωτικά τους ανθρώπους που βρίσκονται στο επίκεντρο αυτής της κρίσης. Προκαλεί ανησυχία πως το εν λόγω σχέδιο συνδέει και εξαρτά κάθε προσφερόμενη θέση επανεγκατάστασης για έναν Σύριο πρόσφυγα στην ΕΕ, με κάποιον άλλον Σύριο πρόσφυγα που θα θέτει τη ζωή του σε κίνδυνο για να διασχίσει τη θανάσιμη θαλάσσια διαδρομή προς την Ελλάδα. Μια τέτοια εξέλιξη θα αποτελούσε σημαντική διάβρωση των δικαιωμάτων των προσφύγων και θα είχε διεθνείς νομικές επιπτώσεις, πολύ πέραν της Ευρώπης.
2. Οι πρόσφυγες μπορεί να καταλήξουν πάλι σε μία εμπόλεμη ζώνη
Μεταφέροντας τους πρόσφυγες πίσω σε μία «ασφαλή τρίτη χώρα» (μια χώρα της οποίας δεν είναι υπήκοοι και όπου θεωρείται ότι θα είναι ασφαλείς) θα εξαρτηθεί από την ικανότητα και την προθυμία αυτής της χώρας να παράσχει ένα ασφαλές μέρος για να ζήσουν. Εν προκειμένω, η έννοια της «ασφαλούς τρίτης χώρας» για την Τουρκία προκαλεί ανησυχία, καθώς αποτελεί μια χώρα με χαμηλές "επιδόσεις" και ιστορικό σε επίπεδο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των προσφύγων.
Πολλοί πρόσφυγες στην Τουρκία ζουν υπό άθλιες συνθήκες, χωρίς επαρκή στέγαση. Εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά πρόσφυγες δεν έχουν πρόσβαση στη βασική εκπαίδευση. Έχουμε δει ακόμα και πρόσφυγες να βρίσκονται υπό κράτηση και να απωθούνται κατά μήκος των συνόρων της Συρίας από τις Τουρκικές αρχές.
Στην πραγματικότητα, η Τουρκία δεν είναι πλήρες μέλος της Σύμβασης για τους Πρόσφυγες του 1951 και παρότι διαθέτει ένα προσωρινό σύστημα προστασίας για τους Σύριους, άλλοι μη-Ευρωπαίοι πρόσφυγες δεν απολαμβάνουν αντίστοιχης προστασίας στη χώρα. Η Τουρκία δεν μπορεί να θεωρηθεί «ασφαλής τρίτη χώρα» στην οποία οι χώρες της ΕΕ μπορούν έτσι απλά να μεταθέσουν τις υποχρεώσεις τους.
3. Θα ενθαρρύνει τους διακινητές
Εάν τα σχέδια προχωρήσουν, οι άνθρωποι που θα διαφεύγουν από τις συγκρούσεις και την δίωξη και οι οποίοι δεν θα καταφέρουν να βρουν ασφάλεια σε χώρες όπως ο Λίβανος, η Ιορδανία και η Τουρκία (χώρες που ήδη φιλοξενούν πολύ περισσότερους πρόσφυγες από τις χώρες της ΕΕ) θα αναγκαστούν να ακολουθήσουν ακόμα πιο θανάσιμες διαδρομές για να φτάσουν στην Ευρώπη. Οι προτάσεις που βρίσκονται στο τραπέζι δε θα καταφέρουν τίποτα περισσότερο από το να ενθαρρύνουν και να ενδυναμώσουν τους διακινητές, ακριβώς δηλαδή το ζήτημα που εννοείται πως προτίθεται να επιλύσει αυτή η συμφωνία.
4. Χιλιάδες θα παραμείνουν αβοήθητοι
Δεν είναι σαφές τι θα συμβεί στους πρόσφυγες που είναι τώρα εγκαταλελειμμένοι στο κρύο, κάτω από άθλιες συνθήκες σε άλλα σημεία της Ευρώπης (όπως στην Ελλάδα και στην Ειδομένη), χωρίς να έχουν πρόσβαση ούτε καν στις πιο βασικές εγκαταστάσεις. Η υπάρχουσα κατάσταση συνιστά ήδη μια ανθρωπιστική κρίση, που κινδυνεύει να εξελιχθεί σε μεγάλη καταστροφή εάν οι ηγέτες της ΕΕ δεν θεσπίσουν αμέσως μέτρα επείγουσας αντιμετώπισης.
5. Παραβιάζει το διεθνές δίκαιο
Τα σχέδια υπονομεύουν την ανάγκη για εξατομικευμένη εξέταση των αιτημάτων ασύλου. Υπάρχει μεγάλος κίνδυνος μαζικής επιστροφής ατόμων στην Τουρκία, χωρίς την απαραίτητη εξατομικευμένη κρίση ή άλλες δικλείδες ασφαλείας. Αυτή η προσέγγιση υπολείπεται σημαντικά του διεθνούς και ευρωπαϊκού δικαίου. Στην πραγματικότητα δεν προέρχονται όλοι οι πρόσφυγες από τη Συρία, η Τουρκία, όμως, δεν μπορεί να στηρίξει και πρακτικά δε στηρίζει- όλους εκείνους που κατάγονται από τη Συρία και επιπλέον δεν έχει ένα λειτουργικό σύστημα ασύλου για πολλούς άλλους.
Τι μπορείς να κάνεις
Ο καθένας έχει το δικαίωμα να αναζητήσει προστασία έξω από τη χώρα του, αλλά για τους περισσότερους πρόσφυγες είναι αδύνατο να φτάσουν στην Ευρώπη νόμιμα και με ασφάλεια. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες δε θα πρέπει απλά να κάθονται και να παρατηρούν τους -όλο και περισσότερους- ανθρώπους που αναγκάζονται να πέσουν στα χέρια των διακινητών και να ακολουθήσουν επικίνδυνες και συχνά θανάσιμες διαδρομές. Ανέλαβε δράση. Πίεσέ τους να πάρουν επειγόντως μέτρα.
Υπόγραψε την έκκλησή μας για δίκαιη κατανομή των ευθυνών της ΕΕ
Φωτογραφία: Phoebe Ramsay
Φωτογραφία: Phoebe Ramsay
